عرصهء چون ساحت سينهء « 1 » كريمان گشاده و بىپايان . و قلعهء مانند كوه قاف و خندقى چون درياى محيط بر گرد آن . آبى كه گوئى كوثر عرقى است كه « 2 » از خجالت صفويش بر جبين رضوان روان شده . و خاكى كه طره « 3 » مشكين غزالان چين از غيرت طيب طيّب « 4 » آن پريشان گشته . مگر روضهء بهشت برين است كه چندين هزار اجسام پاك در وى آرام يافته . « 5 » يا طارم چهارمين است كه پرتو آفتاب انوار كرامت از وى بر مهاوى و مهابط مركز خاك تافته . آبى چون زلال چشمهء حيوان از رود درّه گز در انهار او روان كه . ع « 6 » :
زنگ دل مىبرد و راحت جان مىآرد .
و نسيمى از سواحل نهر جيحون بر اطراف و اقطار او وزان . كه ع « 7 » :
زلال خضر ز دندان مار بگشايد .
و آن خطهء پاكيزه در زمان جاهليت نيز وجههء قصد سلاطين عالم و قبلهء توجه طوايف بنى آدم .
و آنجا آتش خانهء « 8 » بوده بهار نام كه پيش آتشپرستان همهء روى زمين عظم و اعتبارى « 9 » تمام داشته ، و از اطراف و اكناف ممالك خلقى روى توجه بدان
هامش
( 1 ) - مج : ساحت سينهء كريمان . مك : ساحت كريمان .
( 2 ) - مج : عرقى است از . مك : عرقى است كه از .
( 3 ) - مج : و خاكى كه از طرّه . مك : و خاك طرّه .
( 4 ) - مج : از غيرت طيب و طيب آن .
مك : از غيرت طيب طيب او .
الطيب : كل ذى رائحة عطرة و الجمع : اطياب . و الطيب : بتشديد الياء ذو الطيبة و الجمع ، طيبات و المؤنث طيبة .
( 5 ) - مج : يافته يا . مك : يافته و يا .
( 6 ) - مج : ع . مك . مد : ندارد .
( 7 ) - مج : وزان . ع : زلال . . . .
مك : وزان كه : زلال . . . .
( 8 ) - مج : و آنجا آتشخانهء بوده بهار نام .
مك : طوايف بنى آدم بوده بهار نام .
( 9 ) - مج : اعتبارى . مك : اعتبار .