تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رجال عصر مشروطيت ( فارسى ) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧

ن

ناصر السلطنهء آذربايجانى

حاجى ناصر السلطنه پسر حاجى ميرزا رفيع نظام العلماء تبريزى از اجزاء خلوت و مقربين دربار مظفر الدين شاه بود . مدتها در دورهء شاه مرحوم خالصه‌جات طهران را در واقع سرپرستى مىكرد بلكه تحصيل ثروت براى آتيهء خود از اين راه مىنمود . سن او قريب چهل و پنج سال است و حاليه ( 1336 ) در طهران ساكن است . در اواخر دورهء محمد على شاه مخلوع فوق العاده با روسها خلطه و آميزش مىكرد و از اين‌جهت بين اهالى ايران منفوريت تام دارد .

نصر الله سادات اخوى ( حاجى سيد )

پسر آقا سيد رضاى اصم و ابكم ( پدر حاجى سيد نصر الله طور عجيبى مرد . قريب چهل روز مفقود الاثر بود . بعد در يكى از چاههاى قنات طهران در بيرون دروازه نعش سيد بيچاره را جستند و علتى هم ظاهر بر اين قضيه نشد ) . سن او متجاوز از پنجاه سال نيست . تحصيلات خود را در طهران و مختصرى در سامره نزد حاجى ميرزا حسن شيرازى كرده . از اشخاص نافذ معروف ايران است . در دورهء اول مجلس وكيل طلاب طهران گرديد و در دوره‌هاى دوم و سوم نيز از طرف اهالى طهران منتخب گرديد ، ولى در دورهء سيم استعفا كرد و به شغل مدعى العمومى ديوان عالى تميز كه در موقع بسته شدن مجلس مشغول بود اشتغال داشت و الى حال ( 1336 ) به همان شغل باقى است . از اشخاص باحس و باوجدان ايران و جزو علماى ادبيات ايران محسوب مىشود .