تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
طاحونه و يك تكيه و يك مسجد و دو باب دكان نانوائى و عطارى است . حرفه آنها گيوه‌كشى است . باغات طرق مشتمل است بر قطعات مختلف در دامنه و جلگه و اكثر ميوه‌جات تابستانى سواى انار و انجير در آن موجود است كه اهالى را به كار آيد و به خارج حمل نشود . قريهء طرق در دره‌اى است كه در سمت شمال آن رشته‌كوه عظيم مرتفع معروف به كركس است و در سمت جنوب آن رشته‌كوه بنىجر كليه هيأت آبادى طرق و قلعهء وسط آن‌كه محل ذخاير اهالى است از حيثيت حصارى و تلال و اشجار مثمر و غيرمثمر و چشمه‌سار و غيره به وضعى واقع شده است كه منتهى صفا و شكوه و طراوت دارد . شكار آن در امتداد راه مذكور بيشتر آهو و در كوهسار انواع شكار كوهى و كبك زياد يافت شود . از قرار مذكور پلنگ و كفتار و گرگ زياد اغلب ديده مىشود . شغال اين آبادى نيز فراوان است . زنبور عسل در اين آبادى داير است . در كوه كركس به فاصله چهار فرسخ كمابيش در تابستان برف يافت شود كه اهالى اردو را به كار آيد . تهيه سيورسات اين منزل بايد سواى آنچه در اينجا موجود است از دهات اطراف و قصبه نطنز تدارك شود . نوكر ديوانى در اين آبادى و كليه خاك نطنز يافت نشود . اين قريه جزو تيولات نواب حسام السلطنه است و قريب دو هزار تومان اصلا فرعا معامله شود . قاطر و شتر در اين قريه يافت نشود . حمل اجناس را با مال‌هاى پست نمايند . از مردمان قريه طرق نزديك پنجاه خانوار در غالب فصول در طهران كاسبى نمايند . ميوه‌جات آن چندان مرغوب نيست . گلاب معروف و آلوى زرد هم ندارد . گلابى منحصر به طامس و آلو به قهرود است . گوسفندان اين