تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 165

مساهمون:

ص١٦٥
گليم‌بافى است و خالى از امتياز نيست و محل اردوى نزديك به آبادى رضاآباد است . رضاآباد باغ مختصرى دارد كه ميوه تابستانى گاهى در او يافت شود حمام محقرى دائر دارد .

منزل سى و دوم اردوى مبارك همايونى قريهء مائين است

قريهء مائين ملكى شيخ الاسلام فارس است . فاصله ما بين رضاآباد و چمن تنگ مائين پنج فرسنگ است و اينكه امامزاده اسمعيل كه در وسط راه واقع است منزل قرار داده نشد جهت آن است كه آبادى امامزاده در دره واقع شده كه سرازير و ابدا زمين مسطح به جهت چادرها يافت نشود خاصه آب كه جزء اعظم منزل است ابدا در تابستان او وجود ندارد ، مختصر آبى هم كه حال ديده شد پس از چند روز اول تابستان مىخشكد و مدار مردم از اين آبادى به آب چاه است و رزستان مختصرى كه در اطراف آن است ديمى است . راه از رضاآباد الى چمن‌تنگ مائين كليتا در امتداد گردنه بس صعب و سخت معروف به گردنه امامزاده اسمعيل كه نهايت صعوبت به جهت عابرين موجود است ، و بعد از آن از امامزاده الى چمن مائين تمام راه به نوعى سنگلاخ است كه شبيه آن تصور نشود و در طرفين راه به نوعى كه دره تنگ و مهيب از آن تشكيل شده كوه‌هاى مرتفع سخت سنگى است كه تمام آن جنگل انبوهى است كه از همه قبيل اشجار در آن يافت شود مانند ارژن و گلابى و بادام و انار و انجير و رز و توت و زبان گنجشگ و پسته و بيدون و غيره ، و در اين مسافت ابدا آب يافت نشود مگر در نيم فرسنگى تنگ مائين چشمه‌سارى است كه در زير برج قراول‌خانه عرض راه نهرى احداث شود كه تمام اراضى مائين از زراعت و باغات از آن مشروب شود .