تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دو سفرنامه از جنوب ايران ( فارسى ) — صفحة 142

مساهمون:

ص١٤٢
طول اين خيابان باغستان و سردرهاى قديم مشاهده شود كه ديوار - هاى آن به منزله اضلاع خيابان است و بعد از خيابان راه الى دو فرسنگى شهر نزديك به كوه مجرد كوچكى كه معروف به آتش‌گاه است ، هم جاده در كمال استقامت و صافى است كه به جهت عبور كالسكه ابدا زحمتى ندارد و خرجى در آن ملاحظه نمىشود كه بعد از اين مكان الى شهر كه راه بايد از روى پل‌هاى كوچك نهرهاى معروف به « مادى » و كوچه باغات دهات جزء از قبيل جردكان و نصرآباد و غيره كه حال جزو محلات شهر محسوب مىشود بايد كه به توسط بعضى عمله‌جات دهات اطراف بعضى از ناهموارىها و شكستگىها را تعمير نمود و معادل يكهزار عمله و سى تومان قيمت چوب‌آلات به جهت اصلاح پل‌ها مخارج دارد . در اغلب امتداد اين راه دهات‌آباد معتبر با منظر باشكوه مذكوره ذيل ملاحظه مىشود : كاه‌آباد - كوه‌سنگ - تيرون‌چى - انجارودا - درچه‌پياز - جروگون - سفيدآباد . كوه كوچك معروف به آتشگاه در دو فرسنگى شهر تجريدا واقع شده كه به حسب قريب به دو - هزار و پانصد ذرع دور محيط آن و چهل ذرع ارتفاع دارد . در روى قلعه و دامنه آن آثار ديوار و طاق كهنه خشتى نمودار است كه دلالت دارد براينكه شايد اين مكان به مناسبت اسم آتشكده بوده است . مسجدى كهنه در نصرآباد در جلو راه ملاحظه شد كه تاريخ بناى آن با خط ثلث و به زبان تركى نوشته‌اند كه چهار صد و شصت سال قبل در زمان محمد نام بهادر ساخته شده و خالى از غرابتى نيست . شكار - گاه اين حدود از قرار مذكور آهو به دست آيد . جغرافى دار السلطنه اصفهان زياد از آن است كه بتوان شرح استعداد آن قديما و جديدا تحرير شود ، ليكن به نحو اختصار آن است