امير احضار و در آنجا پذيرايى كردند . حشمت الملك گفته بود مردان خان شما به چه سمت مأمور شده و چرا آمدهايد گفته بود تعديات و بىحسابى شما ما را مجبور به آمدن كرد . امير گفته بود دروغ مىگويى . سردار مومى اليه در جواب گفته بود روى دروغگو سياه باشد . خوانين و صاحبمنصبانى كه همراه آمده بودند به تفصيل ذيل است :
همراه مأمور انگليس : بلو صاحب ، منشى ، . . . « 1 » ، طبيب انگليسى ، همراه مأمور افغان ، سردار مردان خان ، سردار احمد خان حاكم لاش و جوين [ 84 ] ، دوست محمد خان ، عبد الرحمن خان و از قرار سياهه كه مأمورين به خط منشى خود نوشته و آذوقه و عليق خواسته بودند سيصد نفر جمعيّت همراه داشتند . با وصف اينكه مأمور مخصوص قبل از ورود مأمورين از جمعيّت ايشان مستحضر و به مأمور انگليس در ضمن مراسلات متعدده مرقوم داشتند كه موجب بودن اين همه جمعيت همراه مأمورين چه بود و مأمور انگليس شأنش از شما بالاتر و مأمور افغان در رتبه از من برتر نيستند ، ايشان هم مثل من و شما به سى چهل نفر نوكر مىتوانند قناعت نموده ، مأمور انگليس در جواب همهء مراسلات خود را به بىاطلاعى زده مگر در مراسلهء اخيره كه از بنجار مرقوم و ورود مأمورين انگليس و افغان را به رودبار سرحدّ دولت عليّه اخبار و ضمنا اظهار داشته بود كه مأمورين تا منزل هزار جفت [ 85 ] سرباز و سوار داشتهاند بعد از ورود رودبار سيصد نفر سوار همراه دارند . مأمور مخصوص در جواب نوشتند كه البته بودن جمعيّت را ناامنى راههاى خود افغانستان باعث بوده بعد از ورود مأمورين به سرحدّات سيستان كه به حمد الله تعالى امنيّت تمام حاصل است مثل من و شما به سى چهل نفر كه نوكر قناعت و بيشتر لوازم نخواهد داشت . مأمور انگليس جوابا نوشته است كه شما اينقدر مقيّد جمعيّت نباشيد ، انشاء الله تعالى بيش از قاعدهء متداوله البته آدم همراه نخواهد داشت . باوجود اين نوشته در ورود مأمورين به سيستان سيصد نفر جمعيّت داشتند .
و از قرار اخبار صحيحه در هريك از منازل ما بين ناصر آباد ، قندهار سرباز و سوار گذاشته بودند و مأمور افغان بعد از ورود رودبار خاك دولت عليّه به سرحدداران در سيستان خلعت داد و رعايا را عموما نويد و به اقوال واهيه از قبيل
هامش
( 1 ) . يك كلمه ناخوانا .