ابو الحسن حموئى « 1 »
در اوايل حال در سلك ملازمان سلطان محمود غزنوى انتظام داشت و چون ابو الحارث « 2 » منصور بن نوح سامانى علم جهانبانى برافراشت سلطان محمود ابو الحسن را جهة طلب مملكت خراسان و تاكيد قواعد عهد و پيمان با تحف و هداياى فراوان ببخارا ارسال نمود و حموئى « 3 » بعد از طى منازل و مراحل ببخارا رسيده ، بكتوزون و فايق كه نسبت بسلطان در مقام عداوت و عصيان بودند او را بمنصب وزارت نويد دادند و ابو الحسن بتعهد آن شغل مسرور و مغرور گشته ، از سفارت سلطان غافل و ذاهل ماند و پس از آنكه مدت يك سال و نيم برين قضيه بگذشت بكتوزون و فايق امير ابو الحارث را گرفته ميل كشيدند و حموئى « 3 » را از وزارت معزول گردانيدند .
ذكر وزراى ديالمه
به اعتقاد بعضى از ارباب اخبار نسب ابو شجاع بويه كه پدر سلطان ديلميست ببهرام گور منتهى مىشود و برخى گويند كه بويه از نسل ديلم ابن ضبه است . باتفاق مورخان « 4 » از آل بويه هفده تن از روى استقلال بمرتبهء سلطنت رسيدند و مدت دولت ايشان در عراقين و فارس يكصد و بيست و هفت سال امتداد يافت .
اسامى ايشان اينست :
1 - عماد الدوله على بن بويه
پاورقی
( 1 ) - ق : خمولى و خ : خموى
( 2 ) - ق : ابو طارث
( 3 ) - ق و خ : خمولى
( 4 ) - ق : باتفاق بعضى