تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى ) — صفحة 210

مساهمون:

ص٢١٠
عطاران ( * ) مىباشد « 1 » شقهء گواهى « 2 » شهود « 3 » باز مىشكافند و « 4 » باخر حجت « 5 » مزور الحاق مىكنند و آن شخص متمول را بحكام و متغلبان تهديد و تخويف مىدهند تا « 6 » مجموع مال حجت بتزوير مىستانند يا « 7 » بتوسط جمعى ديگر از مزوران بر مصالحه بقطع مىرسانند و دينارى چند از ان متمول مظلوم مىگيرند و ان مزوران ظالم بر يكديگر قسمت مىكنند و جهت املاك نيز « 8 » حجتها بتواريخ قديم و گواهان قديم مىنويسند و چند مردم پير را كه ايشان نيز ( * ) از مزوران « 9 » قديم مىباشند بمحاكم قضاة مىبرند و گواهى مىدهند و قاضى را بالضروره به صحت ان « 10 » دين و حقيّت « 11 » ان ملك حكم مىبايد كرد « 12 » و اموال و املاك مستحقان منغص « 13 » مىگردد و نامستحق در حقوق ديگرى تصرف مىنمايد و چنين خبطى كه نكايت « 14 » ان بىنهايت است لا يزال
هامش
( * 1 ) - ب : حذف شده ( 2 ) - ث : لواهى ( 3 ) - پ : شهو ( 4 ) - ت : حذف شده ( 5 ) - ب : بالاى سطر نوشته شده ( 6 ) - ث ج : يا ( 7 ) - ب : ؟ ؟ ؟ ا ، پ ت : تا ( 8 ) - ت : حذف شده ( * 9 ) - ب : ارامزورآن ، ث : از مرورمان ( 10 ) - پ : حذف شده ( 11 ) - ب : حقيقت ، ت : حقيقت ، ث : حقي ؟ ؟ ؟ ت ( 12 ) - پ : فرمود ( 13 ) - ت : منقصى ( 14 ) - ت : نكابت