پرش به محتوای اصلی

ترجمه خلاصه تفسير الميزان ( فارسى )ج ۴ — صفحه 709

پدیدآورندگان:

ص۷۰۹

( 31 ) ( إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفازاً ) : ( بدرستى كه اهل تقوى ، رستگارى و آسايش دارند ) ( 32 ) ( حَدائِقَ وَ أَعْناباً ) : ( باغهايى سر سبز و انواعى از انگورها ) ( 33 ) ( وَ كَواعِبَ أَتْراباً ) : ( و دختران زيبا كه همه در نيكى و خوبرويى مانند يكديگرند ) ( 34 ) ( وَ كَأْساً دِهاقاً ) : ( و جامهايى مملّو از شراب طهور ) ( 35 ) ( لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً وَ لا كِذَّاباً ) : ( هرگز سخن بيهوده و دروغ نشنوند ) ( 36 ) ( جَزاءً مِنْ رَبِّكَ عَطاءً حِساباً ) : ( اين پاداشى به عطا و حساب از ناحيهء پروردگار توست ) ( 37 ) ( رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الرَّحْمنِ لا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطاباً ) : ( خدايى كه آسمانها و زمين و همهء مخلوقاتى كه در ميان آندوست را آفريده ، خدايى مهربان كه در عين مهربانى ، كسى از جهت قهر و عظمتش نمىتواند با او سخن بگويد ) در اين آيات به توصيف اهل تقوى و جايگاه ايشان در روز جزا مىپردازد و مىفرمايد : همانا اهل تقوى كه در دنيا ملبّس به لباس عبوديّت بوده و ملتزم اوامر و نواهى پروردگار خود بوده‌اند ، در آن روز با خير و سلامت از شرّ آن روز نجات يافته و به سعادت نايل مىشوند و بوستانهاى محصور و انواع درختان انگور در اختيار آنهاست و دختران نو رسى كه هم سنّ و سال و شبيه هم هستند و قدحهايى پر از شراب پاكيزه ، و در آن بهشت نه سخن لغوى مىشنوند و نه دروغ ، سخن لغو سخنى است كه اثر مطلوبى بر آن مترتّب نمىشود و سخن دروغ سخنى است كه اجزايش يكديگر را تكذيب مىكند ، ولى سخن بهشتيان هر چه هست حقّ است و اثر مطلوب دارد ، آنگاه خطاب به رسولخدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم مىفرمايد : اين نعمات و رفتارى كه با متقيّن مىشود هر چه هست در حاليست كه جزايى حساب شده و عطيّه‌اى از ناحيهء پروردگار توست و بىحساب و گزاف نيست ، و پروردگار تو همان پروردگار آسمانها و زمين و همه مخلوقات ميان آندوست و او رحمان است ، بطوريكه سعهء رحمتش سراسر عوالم وجود را در بر گرفته و