و عرفى باشد ، يا در روز يازدهم از تعطيلى كه به علت عذر بيمارى نموده تعيين نايب مرضى ننموده باشد ، يا آنكه بيمارى او متجاوز از شش ماه هلالى و مانع حضور و امامت او شده باشد ، يا سفر به بلد ديگر نموده باشد به جهت غير حج و عمره و زيارت مشاهد مشرفه ، يا اين اسفار را بدون استنابه نموده باشد [ 205 ر ] ، يا درين اسفار قصد مكثى زايد از قدر معتاد در غالب امثال اين اسفار داشته باشد ، يا سفر حج يا عمرهاش تجاوز از دو سال هلالى نموده باشد ، يا سفر زيارتش متجاوز از شش ماه شده باشد ، يا سفر به بعضى از قراء دار العبادهء يزد نموده باشد زياده از ده روز بدون استنابه و زياده از چهل روز با استنابه .
و حق نيابت باقيست تا وقتى كه منوب عنه حاضر گرديده قيام به شغل خود نمايد ، يا آنكه يكى از مسقطات مفصلهء سابق دربارهء او اتفاق افتد .
و اگر امام غايب بعد از سقوط حق حاضر شود قبل از تعلق حق غير باز احق از غير است و تسلسل در نيابت ضرر ندارد ، و در همه مراتب نيابت بقا و سقوط حق همين نهج است .
و بايد همه روزه بعد از فراغ از جماعت در يكى از سه وقت در همان محل جماعت امام يا غير امام قدرى از مسائل عبادات را به فتواى مجتهد حى مادام كه ميسر باشد و مستمعى بوده باشد مذكور نمايد ، و گاهى از مسائل قرائت هم به وجه نافع مذكور گردد .
بايد هر ساله در دههء عاشورا و پنج روز آخر ماه صفر و روز نوزدهم و بيستم و بيست و يكم ماه رمضان همه روزه بعد از فراغ از جماعت در يكى از سه وقت جماعت يك مجلس تعزيهدارى شود .
جامع جعفرى ( فارسى ) — صفحة 611
مساهمون: ايرج افشار
ص٦١١