اجلاى فقها و علماى شافعيه كه در فقه و اصول و حديث و تفسير و بسيارى از فنون متداوله صاحب يدى طولى و دستى توانا و علامهء وقت خود بوده و قاضى القضاة بيت المقدس و بلاد مصريه و شامات على الترتيب بوده ، و در اواخر نابينا و به ثقل سامعه مبتلا و در حدود شش سال منزوى بوده تا در جمادى الآخر سال 733 هجرت در نود و چهار سالگى در مصر درگذشته است ( ريحانة الادب ، ذيل ابن جماعه ) .
عاشق پاشا از مشايخ و شعراى عارف زمان عثمان خان غازى است . مؤلف قاموس الاعلام تركى فوت او را در 710 نوشته است .
ابن سيد الناس محمد بن احمد بن عبد الله اندلسى اشبيلى يعمرى اديب منشى بليغ حافظ شافعى مكنى به ابو الفتح و ملقب به فتح الدين از اكابر فقها و محدثين قرن هشتم شافعيه كه علاوه بر فقه و حديث در تاريخ و ادبيات و ديگر علوم متداوله نيز ماهر و بر اقران خود مقدم و رياست مذهبى او مسلم بوده و شعر نيز خوب مىگفته است . وى در شعبان 734 در مولد خود قاهره در شصت و چهار يا هفتاد و چهار سالگى وفات يافته و در قرافه مدفون گرديد ( ريحانة الادب ، ذيل مادهء ابن سيد الناس ) .
بالى كسرى نام شهرى است در ولايت خداوندگار عثمانى كه مركز سنجاق قرهسى به شمار مىآيد و در 150 هزار گزى شمال شرقى ازمير و 80 هزار گزى جنوب باندرمه قرار دارد ( لغت نامهء دهخدا ) .
قرهسى ولايت سابق دولت عثمانى ، شمال غربى تركيهء كنونى در آسيا ، كنار درياهاى مرمره و اژه ، تقريبا مطابق ناحيهء قديم موسيا . اين ناحيه در قرن هفتم قلمرو سلسلهء تركمن قرهسى بود كه اولين سلسلهاى در آسياى صغير بود كه در مقابل عثمانيها از پاى درآمد . مؤسس اين سلسله ، قرهسى ، از اتباع سلطان غياث الدين مسعود سلجوقى بود كه ايالت موسيا را از دولت بيزانس گرفت و به قرهسى داد . اين سلسله را اورخان برانداخت ( دائرة المعارف فارسى ) .
قرهسى حكمران قرازى [ قرهسى ] بدون ايستادگى در مقابل قشون اورخان ، شهر بزرگ ولايت خود را كه باليق قصرى [ بالى كسرى ] باشد گذاشته به قلعهء برقاما [ برغمه
BERGAMA
]