و برهم زنندهء نظام اجتماعى ياد كردهاند .
انوشيروان : بيست و يكمين و بزرگترين پادشاهان سلسلهء ساسانى مىباشد كه بين سالهاى 531 تا 579 م در ايران حكومت مىكرد . انوشه روان بى مرگ ، جاويدان روان . نهضت مزدكيه توسط اين پادشاه سركوب شد . دولت ساسانى در زمان سلطنت اين پادشاه بيشتر از هر زمانى مقتدر و استوار بود .
سيف بن ذى يزن امير معروف يمن بود كه به يارى خسرو انوشيروان دست حبشيان را از آن سرزمين كوتاه كرد . سيف كه از خاندان سلطنتى حمير بود از دربار ايران استمداد كرد و انوشيروان در حدود 570 عدهاى هشتصد نفرى از مجرمينى را كه به همين مقصود از زندان آزاد شدند به سركردگى زندانى كهنسال ديگرى موسوم يا ملقب به وهرز در هشت كشتى به يمن فرستاد كه از آنها دو كشتى غرق شدند و شش كشتى با ششصد نفر به سواحل حضرموت رسيدند و وهرز كشتيها را آتش زد . ايرانيان با همراهى بوميان كه بر ضد استيلاى حبشيان قيام كرده بودند مسروق پسر ابرهه را شكست دادند و سيف تحت حمايت دولت ايران به امارت يمن نشست . ( دائرة المعارف فارسى )
خسرو پرويز : بيست و سومين پادشاه سلسلهء ساسانى خسرو دوم ملقب به پرويز مىباشد كه بين سالهاى 590 تا 628 م در ايران حكومت مىكرد . براى اولين بار ايرانيان در سال 611 م در جنگ ذوقار از قبايل عرب شكست خوردند و اين امر به خاطر سياست غلط خسرو پرويز در كشتن نعمان بن منذر و انقراض حكومت آل منذر در حيره بود . خسرو پرويز پادشاهى خيره سر و خودكامه و بسيار عياش بود . جنگهاى طولانى و بى حاصل وى با روميها ، ويرانيهاى زيادى براى ايران به بار آورد و وضعيت اقتصادى ايران در زمان وى بسيار آشفته شد .
براء بن معرور بن صخر خزرجى انصارى : ( م 1 ه . ق ) يكى از خردمندان صحابه بود . او بيعت عقبه را درك كرده ، از نقباى دوازده گانهء انصار بود . زودتر از همهء نقبا و يك ماه پيش از هجرت درگذشت ( اعلام زركلى ، ج 2 ، ص 15 ) .
تقويم التواريخ ( فارسى ) — صفحة 208
مساهمون: مصطفى بن عبدالله چلپي ( حاجي خليفة )
ص٢٠٨