و استيلاى نور الدين بر سنجار .
566 : استيلاى قوم خزر بر بعضى بلاد ارمنيه و مقتولى سى هزار مرد از مسلمانان ، و خلافت مستضىء بعد از خلافت مستنجد . « 1 »
567 : ابتداى دولت ايوبيه به سلطنت صلاح الدين ، و انقراض دولت فاطميه به موت عاضد ، و ظهور دولت مؤيديه در خراسان .
و وفات ابو محمد خشاب نحوى .
568 : رفتن قراقوش به مغرب و استرداد حصار طرابلس را از فرنگ ، و انهزام كفار روم در جنگ ابن لاون ارمنى ، و استرداد نور الدين حصار بهسنى و مرعش را ، « 2 » و وفات ملك النحاة حسن بغدادى ، و محمد بن ظفر مكى از نحات .
569 : وفات ابو العلاء همدانى از حفاظ قرآن ، و سعيد بن دهان شيخ نحات ، و عمارة بن على فقيه يمن ، و سلطان نور الدين شهيد ، و ابتداى دولت بنى ايوب در يمن ، « 3 » و انقراض مهديه در زبيد ، « 4 » و وفات حكيم سوزنى از شعراء .
570 : استيلاى صلاح الدين بر ممالك شام ، و وفات امام جمال الدين اسعد كرابيسى « 5 » .
571 : انهزام غازى سيف الدين صاحب موصل از سلطان صلاح الدين در جنگ حلب ، و وفات ابو القاسم ابن عساكر مورخ شام ، [ و ارسلان سلجوقى ] . « 6 »
572 : بناى قلعة الجبل و سور كبير مصر به اذن صلاح الدين ، و انهزام عسكر اسپانيه « 7 » در جنگ
هامش
( 1 ) مستضىء بالله سى و سومين خليفه از خلفاى عباسيان ( 566 تا 575 ه . ق ) .
( 2 ) كت : « حصار مهيار را در مرعش » .
( 3 ) همان ايوبيان يا بنى ايوب هستند كه چهرهء معروفشان صلاح الدين ايوبى است و در پاورقىهاى ديگر اين كتاب به شرح اين خاندان پرداختهام .
( 4 ) مهديه يا بنو مهدى سلسلهء كوچكى بودند كه از 554 تا 569 در زبيد حكومت كردند ( معجم الانساب ، ص 182 ) .
( 5 ) حاجى خليفه در كشف الظنون ( ص 1257 ) او را يك بار متوفاى 539 مىداند و بار ديگر در ص 1898 متوفاى 570 در حالى كه اينجا هم فوت او را در سال 570 آورده است . نيز مراجعه شود به معجم المؤلفين ( ج 2 ، ص 247 ) .
( 6 ) فقط در كت . فوت وى را نسخههاى نش و مر در سال 573 و دائرة المعارف مصاحب در سال 572 نوشتهاند .
( 7 ) نش و مر : « سياهان » .