نقل ميكنند كه در آن مسجد با حضرت خواجهء خضر عليه السلام ملاقات شده است و صحبت داشتهاند .
و در جانب شرقى اين مسجد پيوسته ، مزار مطهر الولى الحفى « 1 » خواجهء قوط « 2 » است ، رحمه اللّه ، و اهل كشف هر كسى بنوعى از آن بزرگ سخنان و كرامات و خوارق عادات نقل كردهاند ، و در جوار ايشان در آن حظيره عزيزان بسيارند .
ذكر مقبرهء تل صدور رحمهم الله
در جانب شرقى اين تل ، بر كنارهء در مقابل حوض دروازهء كلاباد كه بجانب فتحاباد ميروند ، حظيرهء شيخ امام محدث صاحب الولاية و الكرامة ابو شعيب صالح بن محمد بن صالح السجارى « 3 » است ، كه شاگرد خواجه ابو بكر سعد است ، رحمهما اللّه ، و استاد مولانا شمس الائمهء حلوائى رحمه اللّه ، و سر تربت او جاى اجابت دعاست ، و خلق را بسيار كارها برآمده است ، و مىبرآيد ، وفات او در سنهء اربعمائه ( 400 ) بوده است ، و صاحب انساب رحمه اللّه ميگويد : و قبره بكلاباد مشهور يزار و يتبرك به .
و بنزديك او تربت امام على بن منصور بن شعيب الاستاد است ، رحمه اللّه و وى از اهل حقيقت است ، و سخنى دقيق دارد ، و در صفات و مقامات و احوال دل ، يك دفتر تصنيف كرده است ،
و گفتهاند كه پيش از آنكه بتربت امام صالح سجارى رسى ، تربت قاضى امام
هامش
( 1 ) - اصل : الخفى .
( 2 ) - قوط : از قراى بلخ است ، « مراصد الاطلاع »
( 3 ) - سجارى ، منسوبست به « سجار » بكسر اول ، و آن قريهييست از قراى « نور » در بيست فرسنگى بخارا ، « معجم البلدان » در انساب سمعانى سجازى و در لغتنامه حجازى آمده كه البته آن اشتباه كاتبست و اين غلط چاپى .