410 / 12 - ولايت جشيجان ، در تعريف جشيج كه مردمى بودهاند كه در اين ولايت سكونت داشتهاند سيد ظهير الدين مىنويسد « و مردم ولايت كوهدم آن طرف آب عبارت از گيل و طالش و بيهپس دستو و جشيج و پريج است » . در ص 405 / 10 مىنويسد « كوه جشيجان كه از ناحيهء كوهستان طوالش كوهدم است » . در ص 411 / 8 قريهء موسىآباد را جزء ناحيهء جشيجان مىداند . در ص 434 / 2 نامى از كيا جلال مىبرد كه سپهسالار رحمتآباد و جشيجان بوده است . از عبارت 410 / 18 مستفاد مىشود كه دهكدههاى منجيل و خرزويل جزء ناحيه جشيجان بودهاند . بنابر اينها ناحيه رودبار زيتون امروز با حدود امروزى آن تقريبا قابل تطبيق با جشيجان دوران سيد ظهير الدين است .
412 / 17 - چهارشنبه سلخ ربيع الاول سنه 883 سلطان محمد فوت شد و در كشينهچاك ص 413 / 8 به خاك سپرده شد . بعدها سلطان على ميرزا نيز در آنجا به خاك سپرده شد . سلطان پرى خانم و يكى ديگر از زنان اين خاندان در اينجا روى در نقاب خاك كشيدهاند .
سلطان على ميرزا براى گور پدر خود و مخارج حفاظ و تعمير و مرمت آن رقباتى را وقف كرده است كه تا امروز بر سنگى بر ديوار اطاق حفاظ برقرار است .
425 / 13 - قريهء كياوا از قراى رحمتآباد بوده است . از قريهء كياوا به موسىآباد و بعد به گيلان كوهدم مىرفتهاند . راه ديلمان به رحمتآباد و راه لوسن به رحمتآباد نيز به قريهء كياوا ختم مىشده است ص 435 / 8 . از ديلمان يك روزه راه تا فرسيك و از آنجا يك روزه راه تا قريهء واتل و از آنجا يك روزه راه كمتر به قريهء كياوا مىرسيدهاند .
425 / 22 - رودخانهء زلكى ( به فتح زاء و كسر لام ) از رحمتآباد كه به گوراب گوكه مىرفتهاند بر سر راه بوده است .
432 / 18 / 19 - اميره سعيد شفتى هم نام پدر مقتول و هم نام فرزند اوست . اشتباهى در متن روى داده است ، شايد بتوان عبارت را بدين ترتيب اصلاح كرد : اميره سعيد ميرزا ايلغار نمود و بر حاكم شفت اميره صعلوك كه [ پدر ] اميره سعيد را كشته بود . . .
432 / 10 - كلينادان بر سر راه لاهجان به ديلمان بوده و جزء خاك گوكه به شمار مىرفته است . اين كلمه به كسر كاف و لام تلفظ مىشود . در ص 446 / 14 از قريهء كلينادان گوكه به قريهء سرداسر و از آنجا به ديلمان رفتهاند .
تاريخ گيلان و ديلمستان ( فارسى ) — صفحة 492
مساهمون: سيد ظهير الدين مرعشى
ص٤٩٢