مقالاتى چند هم پراكنده دربارهء آن سلسله دارد .
در آلمان مطالعات صفويه شناسى دامنهاى وسيعتر داشته است و دارد . دو استاد ايرانشناس ، والتر هينتز
) W . Hinz (
و شاگرد او هانس روبرت رويمر
) H . R . Roemer (
هر دو تحقيقات مفصلى در جوانب مختلف احوال صفويه نشر كردهاند و هم اينكه مكتبى را در آلمان بنياد گذاردند و شاگردان متعددى ( آلمانى و غير آن ) را پروريدند و رسالهها و نوشتههاى هر يك از آنها موجب پيشرفت آن رشته بوده است . از آن زمره است آنچه از ه . هورست
) H . Horst (
، هربرت بوسه
) H . Busse (
، ه . براون
) H . Braun (
، پ . لوفت
) P . Luft (
، گ . هرمان
) G . Hermann (
، ك . م . روهربرن .
K . M . (
* *
) Rohrborn ,
م . مزاوى
) M . Mazzaoui (
، س . شوستر والسر
S . Schuster ( ) Walser ,
، ب . پالومبيانى
) B . Palombiani (
، ر . كرينگ زوخه -
R . Quiring ( ) Zoche
، ا . گلاتسن
) E . Glassen (
، ب . هوفمان
) B . Hoffmann (
، ه . مولر .
H ( ) Muller
، ا . ابرهارد (
) E . Eberhard (
، ه . زيركه
) H . Zirke (
و ديگران انتشار يافته . از هينتز دو كتاب تاريخ شاه اسمعيل دوم - تشكيل دولت ملى در ايران مشهورترست و ترجمهء هر دو به چاپ رسيده است .
در انگلستان خانم آ . لمبتون
) A . Lambton (
، راجر سيورى
) R . Savory (
( كه مقيم كاناداست ) ، چارلز ملويل
) CH . Melville (
، ا . مورتن
) A . Morten (
، ا .
هرزيگ
) E . Herzig (
از ايرانشناسانىاند كه تأليفات و تحقيقات دربارهء صفويه دارند . مخصوصا بايد دانست كه سيورى تقريبا همهء تحقيقاتش منحصر به صفويه شناسى است . آنچه ازو به چاپ رسيده است مرجع ديگران بوده است .
در فرانسه ژان اوبن
) J . Aubin (
و ژان كالمار
) J . Calmard (
علاقهمندى خاص به تاريخ عصر صفوى داشتهاند . جز آنها بايد به نوشتههاى م . هاندا
) M . Handea (
( ژاپنى كه در فرانسه درس خوانده ) و با كه گرامون
) L . J (