جنگ اول شاپور با روم - موقع شاپور
بعد از تسويه كار اعراب مشكل بود زيرا اگر با روم جنگ نميكرد گرفتار نارضامنديها و اغتشاشات داخلى ميگرديد و اگر ميكرد طرف با امپراطورى مثل كنستانتن يا قسطنطين ميشد و او شخصى بود جدّى و فعال و بهترين سردار زمان خود براى فهم وقايع لازم است بخاطر آريم كه مقارن اين زمان مذهب عيسوى مذهب رسمى روم گرديد ( فرمان 313 كه موسوم به فرمان ميلان است ) و قسطنطين كه خود اين مذهب را قبول كرده بود طرفدار جدى و مروّج اين مذهب شد و ضمنا حمايت مسيحيان مقيم ايران را نيز از تكاليف خود ميدانست بدين ترتيب بر خصومت ملى كه ما بين ايرانيها و روميها در سر ممالك غربى آسيا موجود بود خصومت مذهبى نيز افزود بخصوص كه در اثر از دست دادن ولايات واقعه ما بين دجله و فرات حسيات ملى ايرانيها مجروح بود و مردم مترصد بودند كه شاه ايران شكست را جبران كند از خوشبختى شاپور حوادث طورى پيشآمد كه او خود را قادر ديد با روم جنگ كند توضيح آنكه قسطنطين كه حريف بزرگ شاپور بود فوت كرد ( 337 ميلادى ) و بواسطه اينكه تيرداد پادشاه ارمنستان مذهب مسيحى را قبول كرده آن را ترويج مينمود . اهالى اين مملكت از او متنفر شده بودند . بعد از فوت او ( 314 ميلادى ) جانشينهاى او اشخاص لايقى نبودند و با اين حال زمينهء مساعدى در آنجا هم براى شاپور تهيه شده بود در اثر اين اوضاع شاپور جنگ را با روم شروع كرد و اين جنگها از 338 تا 350 به طول انجاميد خلاصه وقايع اين است .
در 338 شاپور نصيبين را كه قلعه محكم روميها در بين النهرين بود محاصره