مردمان اشخاصى بودند ، كه اسامىشان ذكر شد . رؤساء مزبور سپاه خود را بصف داشته جنگيها را شمردند و رؤساء قسمتهاى هزار نفرى و ده هزار نفرى را معين كردند . رؤساء « ده هزار نفر » رؤساء تقسيمات صد نفرى و ده نفرى را برگزيدند . بنابراين هريك از قسمتها رئيسى داشت . آنهائى را كه من ناميدم ، فرماندهان عمده بودند . فرماندهان عمده و تمام پياده نظام در تحت اوامر اين اشخاص واقع شدند :
1 - مردونيوس پسر گبرياس . 2 - ترىتانتخم « 1 » پسر اردوان ، كه بر ضد جنگ با يونان بود . 3 - سمردمنس « 2 » پسر اتانس ايندو نفر برادرزادهء داريوش و پسر عموى خشيارشا بودند . 4 - ماسيست پسر داريوش از آتسسا . 5 - گرگيس « 3 » پسر آريز « 4 » . 6 - مگابيز ( بغابوخش ) پسر زوپير ( چون اين عائله يكى از خانوادههاى پارسى است ، كه اشخاص نامى بوجود آورده و همان اسامى مكّرر ذكر مىشود براى رفع اشتباه مينويسيم :
بغابوخش ، همدست داريوش در كشتن بردياى دروغى ، پسرى داشت زوپير نام و اين شخص پسرى بغابوخش نام و او پسرى باززوپير نام ، كه جلاى وطن كرده در آتن سكنى گزيد . م . ) .
اينها بودند اشخاصى ، كه آنها را تمام پياده نظام سرداران خود ميدانست ، باستثناى ده هزار نفر پارسى زبده ، كه در تحت رياست هىدارن پسر هىدارن بودند . اين سپاهيان را پارسيها جاويدان ميناميدند ، زيرا اگر كسى از جهت مرگ يا مرض از اين عدّهء خارج ميشد ، فورا بجاى او ديگرى را معين ميكردند ، چنان كه هيچگاه نه از عدّه مزبور ميكاست و نه بر آن ميافزود . از حيث لباس و شجاعت ، پارسيها بر مردمان ديگر امتياز داشتند ، اسلحهء آنها را من توصيف كردم . علاوه بر آن پارسيها داراى زينتهاى طلا بودند و در عقب آنها عرابههاى حرم و خدمهاى ، كه لباسهاى فاخر داشتند ، حركت ميكردند . آذوقهء اينها را شترها و چهارپايان ديگر ميبردند و اينها غير از مالهائى بودند ، كه براى ساير قسمتهاى قشونى آذوقه ميرسانيدند . تمام اين مردمان سواره نظام دارند ، ولى تمام آنها سوار نداده بودند
هامش
( 1 ) -Tritantaechme .( 2 ) -Smerdomenes .( 3 ) -Gergis .( 4 ) -Arize .