عارض بود . در ابتدا به نيابت منصور محتاج ، بعد از آن به اصالت ناصح الدين ابو جعفر كمنج روى زمانه و دست و پاى مكارم بود .
اين دو بيت در خضاب شعر او است :
فقالوا اختضب قبل المشيب فقد بدت * سهيمة فى عارضيك يصول
فقلت خضاب الطبع لم يبق لونه * فكيف خضاب يعتريه نصول ( 225 ر )
خطير الدين عبد العزيز اسكجه در وفود فضل چون كعبتين همه نقش بود ، و چون آينه همه روى . به خراسان مستوفى امير اجل اختيار الدين جوهر بود . وامق و عذرا مثنوى تازى نقل مىكرد .
چون اشغال بزرگ به وى مفوض گشت ، از اتمام آن بازماند .
اگرچه عم مادرم بود ، از شعر او جز اين يك بيت مطلع قصيدهاى ياد ندارم ، شعر :
على اللّه يا حادى اليعملات * الام شغفت بطى الفلاة
ابو طاهر در تصفح علوم چون قطائف همه چشم بود . درخت دانش او سر بر فلك داشت . اين قطعه را عروسوار جلوه كرده است ، شعر :
نام الانام على العلى فاصبحت * شرفاتها تهوى على اشرافهم
اسلافهم خلقوا لاسلاف الندى * اخلافهم خلقوا على اخلافهم
فاندب كرامهم و بلغ مسمعى * « ذهب الذين يعاش فى اكنافهم »
ابو الحسين كيله بازوى شهرستان علم بود ، و قلادتهاى فضل او چون ستارههاى رخشان و درفشان . اين ( 225 پ ) بيت از آن او است ، شعر :
لوان كفك و فرت حق العلى * نصبت سرير العاج لى فى العاجل
ابو شجاع شمامه را اگرچه ذكر رفته است ، به حكم آنكه قارون فضل بود ، اين دو بيت به سرباره ياد كرد مىآيد ، شعر :