تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 250

مساهمون:

ص٢٥٠
تقريبا 80 خانه و 300 تا 400 نفر جمعيت . زراعت خوبى در آن حدود ديده مىشود و از هر نقطهء زمين جهت كشت استفاده شده است . « 115 » چهار باغ ( 7100 پا ) در دره‌اى واقع و محصور است به كوههاى لره و لنده در شمال و رشتهء شاه كوه در جنوب . « 116 » قزلق قريه‌اى مخروب و گردنه‌ايست در 14 ميلى شهر استراباد ، سر راه شاهرود . راجع به اين گردنه لاوت شرح ذيل را ذكر نموده : سربالايى در واقع از ارتفاع 3453 پا از حوالى زيارت شروع مىشود و راه از زيارت تا مراتع على آباد در سه ميلى آنجا ( 7600 پا ) بسيار طولانى است و بهتر است در بلند سفاله توقف نمود . در ارتفاع 4700 پا كاروان سراى حقيرى بنام رباط قزلق است . بلند سفاله كه در آنجا چشمه‌اى هست در ارتفاع 5200 پا است . قبل از رسيدن به قله گردنه رباط ديگرى است كه براى مسافران در فصل زمستان كه برف و گل فراوان باشد ، خيلى مفيد است . « 117 » زيارت دهكده‌ايست در پانزده ميلى جنوب استراباد در شمال شرقى آن قلهء قلعه گردن 6000 پا و سمت جنوب سياخانى 7200 پا و جنوب غربى قله لنده 9000 پا و شرق قله زباله است . « 118 » سه راه از نعوده به دشت يموت هست . جنوبىترين آن خان دور و وسطى قراتپه و شمالى آن گردنهء صادقانلى است . راه باريكى از نوده به ميانه سر راه طهران به مشهد هست كه از ارتفاعات خرمالو شروع و بجلگهء زردوا منتهى مىشود . « 119 » بگفتهء مسعودى اردشير بابكان مازندران را بين چهار اسپهبد كه هريك از ايشان هم مرزبانى زير فرمان خود داشته تقسيم كرده بود : مؤيد ويس ورامين بر مازندران و خراسان از جانب بيرى پسر گودرزبن بلاش اشكانى حكومت داشته .