تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
است در سوادكوه يا هزار جريب . پاسگاه مير مرحوم ( ه ) ، پازوا مسكن چوپانان در مرز جنوبى مازندران كه در شمال دشت خينك در حدود سه فرسخى مغرب فولاد محله واقع بوده پير گردو كوه ، كوهى است در ناحيهء استراباد و در جنوب آن و در چند ميلى شمال تاش . ازين قله منظرهء عالى از استراباد و قلل حوالى آن ميتوان ديد . قطرى كلاده : در زمان حجاج بن يوسف ستمگر ، خوارج كه در سمنان زندانى اسپهبد فرخان بزرگ بودند به مازندران انتقال يافتند . آثار چادرهاى ايشان تا عهد ابن اسفنديار در محلى بنام قطرى كلاده مشهور بوده . قادى كلايه از دهات استراباد . رودبار پيچ . ( الف ) رويان . ( ب ) دژى بوده در بيرون تميشه كه بدست اسپهبد نجم الدوله قارن 501 - 508 هجرى ( 8 / - 1107 تا 1114 م . ) . تسخير و خراب شد كه همان قصر روهين است كه ابن اسفنديار نام برده . صفوح . ( الف ) نزديك آمل . سلش كه 8600 پا ارتفاع دارد و عبارتست از چند جريب مرتع بين فيروز كوه و چشم در مازندران . هر ساله گله داران سنگسرى كه هنگام سرماى زمستان در دهكدهء وسيعى بنام سنگسر نزديك سمنان سكونت دارند به آنجا ميروند سلش شايد همانست كه ظهير الدين بنام شلس كوه ذكر نموده و نوشته است كه سابقا سلسله كوه نام داشت . همچنين سلستى كوه كه سابقا سلسله كوه معروف بوده شعبو دشت ( الف ) شاد كوه ( ج ) ، كه نام محلى است نزديك گرگان . شلاب . ( ب ) در حدود سوادكوه كه مراتع فراوانى دارد و كار مردم آنجا گله دارى است . بيابان شليب ( ب ) ، شمين ( ج ) ، از دهات استراباد . شررز ( ج ) ، كوهى است در ديلم ، كه مرزبان رى در موقعى كه آن شهر بدست عتا بن ورقا مسخر گرديد ، به آنجا پناه برده بود شيرود . سياه رودپى ( ه ) ، محل مستحكمى است در مازندران كه هيچوقت تسخير نشده كميز دشت ( ه ) ، در جوار اين قلعه بوده . سرخ كمر ( ب ) ، نزديك كجور . سراب و سرنو يا سرنه دهات استراباد ، تالانيان ( الف ) ، تمشكى دشت . ( الف ) تپر . ( ب ) تريچه يا تريچه