تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 196

مساهمون:

ص١٩٦
نقى آباد ، سعد آباد ، شفيع آباد ، شير آباد ، زرين گل . 2 - راميان : گل چشمه ، ( سابقا دره ويه ) اسپرنجان ، جوز چال ، كبود - چشمه ، خاندوز ، كوميان ، ليرو ، مير محله ، نرگس چال ، نوده اسمعيل خان « 118 » ( نوده مير سعد اللّه خان ) ( نوده على نقى خان ) پاقلعه ، پلرم ، راميان ( در ناحيه‌اى كه محصور به دو تپهء مستور از جنگل است بنام كوه خوش‌ييلاق ) رزى ، سيد كلا ، سوخته سرا ، توران ، وطن . كوههاى راميان عبارتند از : آسميان كه قلعهء پوران در آنجا است نيلا كوه در جنوب چكور . در ميان اين دو محلى است كه تپهء تخت رستم در آنجا است . اين كوه گاهى ، ماران كوه و ايلان گرگان خوانده مىشود . قلعه ماران ، در ميان چمن‌زارى واقع است و راه باريكى كه به آنجا منتهى مىشود ، در مقابل مهاجمين به آسانى قابل دفاع است .

دهات كوهسار

( الف ) چناشك : ايترجلو ، چلين ، چناشك ، ( در يك فرسخى تولبين ) دره قدمگاه ، دوروك ، گرفنگ ، حسين آباد ياسينا ، كاشىدار ، نراب ، قشلاق ، رودبار يا چمن قشلاق ، سيب چال ، والمان يا وامنان ( ظهير الدين ولابن را در شهر دوين ذكر نموده است ) . ( ب ) قانجى : بلان جرك ، دوجوز ، فارسيان ، قانچى ، تيله‌وا ، ( شايد دل آباد بوده ) زردوا . ( ج ) كوهسار : على آباد ، برين ، برنجان ، برنچ‌بين ، چكرچال ، چمنى ، دهنه كلاسنگيان ، ده جولى ، دوخر ، دودرجن ، يا قلعه سيده ، دوزين ، فارسيان - فيرنگ ( نهرى كه از پارسيان به حوزهء گرگان جارى است تارا نام دارد ) فيرنگ ، گلستان گل سرا ، اسفرنجان ، كنده خر ، خندوشر ، خرم آباد ، مهدى آباد ، قلعه -