كند چو تيغ سرافراز او هوادارى * بنيم قطرهء خون عمر جاودان گيرم
چو هست قوت بازوى طبع و تيغ زبان * قدم به پيش نهم عرصهء جهان گيرم
بپيش گفتهء روح الامين شوم چون گوش * هزار نكتهء نايابش از بيان گيرم
73 - فصيحى هروى « 1 »
ميرزا فصيح الدين فصيحى انصارى هروى پسر ابو المكارم پسر مولانا ميرجان ، از شاعران مشهور سدهء يازدهم و در قصيده و غزل در شمار استادان مقدم عهد خويش بوده است . اسكندر بيك منشى در تاريخ عالمآراى عباسى نوشته است كه وى از اشراف و اعيان هرات بود و نسبش بخواجه ابو اسمعيل عبد الله انصارى ( م 481 ) « 2 » مىرسيد و اين نكته در بعضى از تذكرهها تكرار
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* تذكرهء ميخانه ، تهران ، ص 571 - 580 .
* آتشكده ، تهران ، ص 770 - 772 .
* سرو آزاد ، ص 50 - 51 .
* عرفات العاشقين ، خطى .
* تذكرهء نصرآبادى ، ص 247 - 249 و ص 270 .
* نتايج الافكار ، ص 539 - 540 .
* روز روشن ، تهران . ص 628 - 630 .
* عالمآراى عباسى ، ص 988 - 989 .
* تذكرهء غنى ، ص 101 .
* تذكرهء سرخوش ، ص 85 - 86 .
* هفت آسمان ، ص 154 و جز آنها .
( 2 ) - دربارهء او بنگريد به همين كتاب ، ج 2 ، چاپ ششم ، انتشارات ابن سينا ، تهران 1347 ، ص 911 - 915 .