ساكن شهركش « 1 » و به همين علّت به « امير لاچين » معروف و مشهور بود . محمّد قاسم فرشته گفته است « 2 » كه « پدرش امير سيف الدين محمود از ميرزادههاى هزارهء بلخست و در حوالى قرش « 3 » مىبود » و دولتشاه گويد كه « اصل او ازشهركش ، آن شهر را قبّة الخضراء مىنامند ، بوده است و گويند كه از هزارهء لاچين است كه در حدود پاى مرغ و قرش مىنشستهاند » « 4 » .
در روزگار حمله و استيلاى مغول و تاتار ، امير سيف الدّين محمود مانند بسى ديگر از ساكنان نواحى شرقى فلات ايران بهندوستان رفت و اين مصادف بود با دورهء پادشاهى شمس الدّين التتمش ( 607 - 633 ه . ) بر دهلى و نواحى شمالى هند و ناحيهء سند .
سيف الدّين محمود در خدمت شمس الدّين التتمش درآمد و در سلك امراى او منسلك گرديد ، و به همين سبب به « سيف شمس » اشتهار يافت و چندى سمت امير الامرائى داشت و در جنگها و فتوحات التتمش شركت مىكرد و پسرش امير خسرو با اشاره بدين معنى دربارهء او گفته است :
جهان بقوّتِ او مىگرفت التُتمِش * كه بركشيد خدايش بقبضهء قدرت
امير سيف الدين در قصبهء مؤمنآباد ( - پتيالى ) از مضافات دهلى اقامت گزيده و در آنجا دختر عماد الملك را كه از امراى عصر بود بحبالهء نكاح درآورد و امير خسرو از
هامش
( 1 ) - از بلاد ناحيهء سغد در دوازده فرسنگى سمرقند
( 2 ) - تاريخ فرشته ج 2 ص 754
( 3 ) - از بلاد ماوراء النهر
( 4 ) - تذكرة الشعراء ص 265