ولى به علت وسعت كشور ، پراكندگى جمعيت ، نبودن بازرسان دلسوز و فداكار و دوام كشت سنتى و فساد دستگاه حكومتى و سوءاستفاده كشورهاى مجاور و نبودن برنامه ممتد درمانى و پيشگيرى از اعتياد ، اين تلاشها به ريشهكنى بلاى اعتياد منجر نشد ؛ در نتيجه در سال 1348 به علت مسائل و مشكلات سابق الذكر ، دولت ، قانون منع كشت خشخاش را لغو كرد و به جاى آن « قانون كشت محدود خشخاش » را آورد و به بيماران و پيران معتاد كه در آزمايشات طبى اعتياد آنان به ثبوت رسيده « كوپن » و اجازهء استفاده از ترياك داده شد . » « 1 »
مسألهء هروئين
از سال 1339 در ايران نيز مثل كشورهاى ديگر ، مصرف هروئين به سرعت بالا رفت ، چون تهيه ترياك در ايران آسان بود ، آزمايشگاه متعددى براى تهيه آن احداث شد . - خفقان سياسى و محيط يأسآلود زمان ، مصرف آن را در ميان « روشنفكران » كافهنشين دامن زد ، ميزان قاچاق آن ، سالبهسال بالاتر رفت ، تا جائى كه دولت در سال 1347 با تصويب قانون تشديد مجازات مرتكبين قاچاق ، رسيدگى به جرائم مربوط به آن را در صلاحيت دادگاههاى ارتش قرار داد - دولت ضمنااميدوار بود با دادن سهميه ، از توسعه اعتياد هروئين جلوگيرى نمايد و تعدادى از معتادان سابق ترياك كه هروئينى شده بودند ، مجددا به ترياك كه ضرر و خطر كمترى دارد روى آورند . » « 2 »
حتى امروز باوجود مراقبت و دلسوزى مأمورين دولت جمهورى اسلامى ، عمال امپرياليسم و ارتجاع ، به وسايل گوناگون مىكوشند كه نسل جوان را گمراه و به ورطهء هولناك اعتياد سوق دهند . ولى با بيدارى و تلاش مأمورين و دستگيرى مستمر عمال اين جنايت ، هرگز در اين راه توفيقى حاصل نخواهند كرد .
هامش
( 1 ) - همان مجله . ص 84 .
( 2 ) - همان مجله . ص 85 به بعد .