اگر امت سلحشور و به پا خاسته امروز ايران اسلامى را امتى بزرگ و ميهن اسلامىمان را كشورى بزرگ بناميم ، به حق شايسته چنين صفتى است اما به بينيم چرا چنين است و ويژگىهاى بزرگى يك قوم و كشور در چيست ؟
به بينيم نويسنده زبر دست و ارجمند لبنانى - جبران خليل جبران - شهر بزرگ و مردان بزرگ را چگونه معرفى مىكند .
( المدينة العظمى - شهر بزرگ ، از مناجات ارواح ) « در حيات انسانها براى سعادت و عذاب نقطه پايانى نيست ، زيرا حدّ آغازين آنها زايش و پيدايش انسان در گهواره و مرحله ديگرشان كه خود آغازى ديگر است فرسايش و گواراست و آن هم نقطه رسيدن به مرحلهاى ديگر است .
انسان در ميان اين آغاز و فرجام همواره گروه بىشمارى از مردم را برتر از خود و گروهى ديگر را پائينتر از خود مىيابد و هر چه از درجات رستگارى و پيروزى فراتر ميرود صدائى از دور ميشنود كه او را به مرحلهاى بالاتر فرا ميخواند .
همانطور كه براى انسانها چنين درجات و حالاتى هست ، شهرها نيز چنيند ، چنان كه براى شهر قاهره شايسته نيست كه بر دمشق ببالد و خود را بزرگ بداند ، دمشق هم نسبت به بيروت نبايستى گردنفرازى كند كه مثلا مزايا و حسنات شهر بزرگ ( مانند خيابان و جمعيت و مظاهر تمدن ) در آن يكى بيشتر و در ديگرى كمتر است .
ميدانيد كدام شهر بزرگ است ؟ شهرى كه بيگانگان نتوانند در شئون آن دخالت نمايند ، و بر آن تسلط يافته و سلطهگرى كنند .
آنگاه است كه هر انسانى در چنين شهرى الگو و اسوهاى از حرّيت و برادرى است و اين شهر همان است كه فرزندان امتش در مدارسش قبل از
المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة پيشگفتار مترجم 8
مساهمون: الراغب الأصفهاني
صپيشگفتار مترجم ٨