قبولاندن قرارداد و تعرفهى جديد گمركى به ايران ، موفقيت ديپلماسى قابل ملاحظهاى براى روسيهى تزارى به شمار مىآمد ، زيرا طبق تعرفهى جديد ، نرخ گمرك صدى پنج در مورد شكر به 1 / 4 2 درصد تقليل داده مىشد و از طرف ديگر گمرك و عوارض چاى كه از مستعمرات آسيايى بريتانيا به ايران وارد مىشد از 5 درصد به 100 درصد افزايش يافت .
انتشار تعرفه جديد گمركى ايران و روسيه ، دولت بريتانيا را نگران ساخت و همينكه آن دولت از كشتار دستهجمعى و بىرحمانهى خود در آفريقاى جنوبى و نابود كردن ميهندوستان و آزادىخواهان ترانسوال « 1 » فراغت يافت ، متوجهى ايران گرديد و درصدد برآمد كه از تجارت خود با ايران به هر ترتيبى كه امكان داشته باشد ، در برابر موفقيتهاى روسيه حمايت كند .
سياستمداران بريتانيا چنين تشخيص دادند كه مظفر الدين شاه بدان علت كه دولت بريتانيا درخواست او را در باب اعطاى نشان « بند جوراب « 2 » » به وى نپذيرفته ، از دولت بريتانيا رنجيده
هامش
( 1 ) - بوئرهاBoersكه نسل مختلط هلندى و انگليسى و بوميان جنوب آفريقا بودند براى بهدست آوردن استقلال و آزادى خود قيام كردند و بريتانيا به وسيله جاسوسان و دستنشاندگان خود عليه پل كروگرPaul Krugerرئيسجمهور وطندوست و باشهامت ترانسوالTransvaalسرزمين بوئرها ( بوئر در زبان هلندى به معنى كشاورز و دهقان است ) تحريك كردند و او با مردم غيور كشور خود تا آخرين نفس در برابر سيل سپاه خونخوار بريتانيا مقاومت ورزيد و هنگامى نيروى مهاجم انگليس بر سرزمين بوئرها مسلط شد كه حتى يك تن از آنان زنده نمانده بود . اين حادثهى جانگداز كه از سال 1899 تا 1902 ميلادى اتفاق افتاد ، يكى از مهمترين و بارزترين جلوههاى سياست استعمارى بريتانيا و نمونهاى از قساوت و بىرحمى سربازان انگليسى و مزدوران مستعمراتى آن دولت در آستان قرن بيستم ميلادى است .
( 2 ) -Order of Garterنشان « بند جوراب » از نشانههاى قديمى دولت بريتانيا بود كه به پادشاهان و امثال آنان داده مىشد و چون ناصر الدين شاه به دريافت نشان مزبور نايل گرديده بود ، مظفر الدين شاه نيز مايل بود كه مانند پدر مورد لطف و نوازش امپراتورى بريتانيا كه در آغاز قرن بيستم نيرومندترين امپراتورى جهان بود ، قرار گيرد . سابقهى اين نشان و وجه تسميهى آن از اين قرار بود كه در سال 1348 ميلادى در يكى از مهمانىهاى بزرگ سلطنتى هنگامى كه ادوارد سومEdouardپادشاه انگليس باكنتس اوساليسبورىCountess of Salisburyمىرقصيد ، بند جوراب آبىرنگ كنتس از پاى چپ او افتاد و شاه در ميان خندهى تمسخرآميز درباريان خم شد و بند جوراب را برداشت و خطاب به درباريان گفت كه اين عمل را براى خود افتخارى مىداند و اين جملهى معروف را نيز بر زبان راند :Honi soit Quiy Pense mal« شرم باد بر كسى كه از اين عمل سوءظن به خود راه بدهد و فكر شيطانى به سر داشته باشد . » از آن زمان نشان « بند جوراب » در انگلستان معمول شد و جملهى