تركان باقى بماند . ولى سربازان ترك از آن منطقه بيرون روند و اين امر در حقيقت اعلام استقلال آن ناحيه بود . ضمنا مجارستان نيز بين اتريش و عثمانى تقسيم گرديد . سه ولايت به اتريش رسيد و چهار ولايت به عثمانى .
وقتى اين مدت بيست ساله پايان يافت بار ديگر جنگ در گرفت . در اين هنگام فرانسويان تركان را در جنگ با اتريش يارى مىكردند . زيرا امور فرانسه در دست كاردينال ريشليو بود كه با اتريش رقابت سياسى شديدى داشت . تركان هم با اتكاء به فرانسويان اميدوار بودند كه شورشهاى مجارستان ( در آن قسمتها كه جزو اتريش بود ) به فرماندهى نيكولازرينسكى « 1 » ( زرينى ) و كريستف فزانژپانى « 2 » و تكلى « 3 » در خلال سالهاى 1667 تا 1681 از قدرت امپراتورى اتريش كاسته شده باشد . خاصه آن كه تكلى ( به قول تركان تكيلى ) كه به مناسبت داشتن مذهب پروتستان با پادشاه اتريش در جنگ بود تركان را به جنگ با اتريشيان ترغيب مىنمود . اين خوشبينىها موجب شد كه صدراعظم عثمانى قره مصطفى پاشا كه داماد احمد پاشا كوپزولو صدراعظم پيشين بود ، در راس سپاهى مركب از 39000 سوار و چهل هزار پياده به دشمن حمله برد . در راه جماعتى از متحدين ترك يعنى رومانىها و تاتارها نيز به دو پيوستند . اين سپاه عظيم تقريبا بدون جنگ به وينه پايتخت اتريش رسيد و با سيصد توپ به گلوله باران شهر پرداخت . ولى شهر تسليم نشد و فرماندهء اتريشى به نام كنت اشتار همبرگ « 4 » مدت دو ماه در برابر تركان ايستادگى كرد . درين مدت مسيحيان از هر طرف به يارى او آمدند و روز 12 سپتامبر 1683 ( 16 رمضان 1094 ) به حملهء متقابل عمومى پرداختند . تركان درين جنگ به سختى شكست خوردند . درين واقعه قره مصطفى دو فرزند خود را همراه داشت . معروف است كه در آن روز مويهاى هر دو از شدت ترس سفيد شد . صدراعظم ترك كه كليهء اثاثه و ذخاير و توپها و پرچمهاى خود را از دست داده بود تا بلگراد عقب نشست . وقتى خبر اين شكست مفتحضانه به استانبول رسيد ، سلطان محمد چهارم يكى از درباريان را براى كشتن صدراعظم فرستاد و او طبق فرمان در بلگراد وزير اعظم را كشت و
هامش
( 1 ) -Nicola Zrinski( 2 ) -Cristoph Frangepani( 3 ) -Tekely( 4 ) -Starhemberg