دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز سيزدهم
منزه است آن ( خداى ) والاى برتر ، منزه است آنكه مرگ را بر بندگان حتم و مقرر فرمود ، منزه است آن ( خداى ) حاكم بر حق ، منزه است پادشاه مقتدر منزه است خدا و ستايشش كنم ، ستايشى كه پس از نابودى ( من و ساير موجودات ) باقى بماند ، و در كفهء ميزان پاداش فزون گردد ، تنزيهى كه شايستهء بزرگوارى دانش ، و عزت شوكتش ، و پاداش بزرگش باشد ، منزه است آنكه هر موجودى در برابر عظمتش فروتن گشته ، منزه است آنكه هر چيزى در برابر قدرتش مطيع و فرمانبردار گشته ، منزه است آنكه هر چيزى در برابر پادشاهيش خاضع شده ، منزه است آنكه عنان كارها همه پيش فرمان او تسليم گرديده ، منزه است آنكه مقام قدس و پاكيش زمين را پر كرده ، منزه است آنكه به نيروى خود هر اندازه را اندازهگيرى كرده ، و نيرويش از هر نيروئى برتر است و هيچ كس قدرت برترى نيرويش را ندارد ، منزه است آنكه آغازش حكمتى است غير قابل توصيف ، و پايانش دانشى است بىپايان ، منزه است آنكه وى عالمى است آگاه و مطلع و اطلاعش ( به اشياء ) بوسيلهء اعضاء و جوارح نيست ، منزه است آنكه پوشيده نيست بر او چيزى در زمين و نه در آسمان ، منزه است پروردگار مهربان ، منزه است يگانهء يكتا منزه است بزرگت بزرگ ، منزه است آنكه وى مهربانى است بىشتاب ، منزه است آنكه وى نگهبانى است كه غفلت نكند ، منزه است آنكه وى سخاوتمندى است كه بخل نورزد ، ( خدايا ) توئى كه در آسمان عظمت تو است ، و در زمين قدرتت حكمفرما است ، و در دريا شگفتيهاى تو موجود ، و در تاريكيها نور و روشنيت نمودار است . منزهى تو ، معبودى جز