دعاى آن حضرت در روز دوازدهم
منزه است خدائى كه در آسمان است عرش او ، منزه است آنكه در زمين است سطوت او منزه است آنكه در خشكى و دريا راه ( رسيدن ) به او موجود است منزه است آنكه در آسمان عظمتش هست ، منزه است آنكه در ( سراسر ) زمين نشانههاى او هست ، منزه است آنكه در گورها حكم و داورى او است ، منزه است آنكه در دوزخ انتقام و عذاب او است ، منزه است آنكه در بهشت رحمت و ثواب او است ، منزه است آنكه هيچ فرارى از ( تحت قدرت ) او بدر نرود ، منزه است آنكه پناهگاهى از او جز بسوى خودش نيست ، منزه است آن زندهاى كه نميرد ، منزه است خدا ( و تسبيحش كنيد ) هنگامى كه شب كنيد و هنگامى كه صبح كنيد ، و ستايش در آسمانها و زمين و شبانگاه و هنگامى كه ظهر كنيد خاص او است ( و در اين اوقات بستايش و تسبيح او مشغول شويد ) زنده را از مرده بيرون آورد ، و مردم را از زنده پديد آرد ، و زمين را پس از مرگش ( يعنى پس از خزان و مرگ گياهان ) زنده كند و اين چنين ( از گورها و خاك ) بيرون آئيد ، ستايش خدائى را كه فرزندى نگرفته و شريكى در سلطنت و پادشاهى ندارد ، و خوارى ندارد تا نيازى بكمك و ياور داشته باشد ، و او را بكمال بزرگى بستاى تنزيه خداى را بشمارهء هر موجودى چندين برابر آن تنزيهى جاويدان و هميشگى آنچنان كه سزاوار بزرگى و نعمت او است ، منزهى تو معبودى جز تو نيست ، و تو را ستايش ، منزه است خداى بزرگ و ستايشش كنم ، منزه است خداى بردبار بزرگوار ، منزه است خداى و الا بزرگ منزه است آن خداى بر حق ، منزه است خداى بست و بازكنندهء ( هر چيز ) منزه است خدائى كه سود و زيان ( هر چيز ) بدست او است ، منزه است خداى بزرگ اعظم منزه است آنكه به حق قضاوت كند ، منزه است خداى با رفعت برتر ( از هر موجود ) منزه است خداى بزرگ ، اول و آخر ( جهان هستى ) آشكار و نهان ، آن كس كه بهر چيز توانا است ، و بهر چيزى دانا است ، منزه است آنكه او اين گونه است و جز او ديگرى اين گونه نيست ، منزه است آن پايندهاى كه