دعاى آن حضرت عليه السّلام در روز دوم ماه
ستايش خاص خدائى است كه اين كتاب استوار ( قرآن را بر بندهاش نازل فرمود و در آن انحراف و كجى ننهاد ، تا از جانب خويش ( مردمان را ) از عذابى سخت بترساند و مؤمنان را كه كارهاى شايسته ميكنند نويد دهد كه پاداشى نيك دارند و هميشه در آن ( منزلگاه ابدى ) بسر خواهند برد ، و بترساند آن كسانى را كه گويند خدا فرزندى گرفته ، اينان در اين باره چيزى ندانند ( و از روى علم و دانش سخن نگويند ) پدرانشان نيز ( نميدانستهاند ) سخنى كه از دهانشان بيرون آيد ( دروغى ) بزرگ است ، و جز دروغ چيزى نگويند ، ستايش خدائى را كه اندوه را از ما برد براستى كه پروردگار ما آمرزنده و حقگزار است ، آن خدائى كه ما را از كرم خويش بسر منزل هميشگى در آورد كه در آن رنجى بما نرسد ، و بملال و خستگى دچار نخواهيم شد ، ستايش خداى را و درود بر آن بندگانش كه برگزيد ، آيا خدا بهتر است يا آنچه شريك او سازند ، يا آنكه آسمانها و زمين را آفريد ، و براى شما از آسمان آبى فرود آورد و بوسيلهء آن باغهاى خرم برويانديم كه روياندن درختش كار شما نبود آيا با اين خداوند خدائى ( ديگر ) است بلكه آنها گروهى رويگردان از خدا هستند ، آيا آن كيست كه زمين را قرارگاه ساخت و در آن نهرها پديد آورده و براى آن كوهها برافراشت ، و در ميان دو دريا حائلى ( از خشكى ) قرار داد ، آيا با اين خداوند خدائى هست ولى بيشترشان ( اين حقيقت را ) نميدانند ، يا آن كيست كه درماندهء گرفتار را وقتى كه بخواندش اجابت كند و رنج و محنت را بر طرف سازد و شما را جانشينان اين زمين گرداند آيا خدائى با اين خداوند هست چه اندك است اندرزى كه فرا ميگيريد ، يا كيست كه شما