نعمتت كه بر من كامل نمودى كه براستى اى آقاى من در بارهء من چنان بزرگى كردى كه تمام كوشش و سپاسگزاريم حق تو گشت بخاطر همان گذشت و آزمايش نيكوى ديرينهات نزد من ، و پشت هم رسيدن نعمتهايت ، و پى در پى آمدن كرمهايت نزد من بدان حد كه به احراز بهرهام و اصلاح نفسم نرسد ، ولى تو اى آقاى من در ابتداء به احسان خويش آغازم كردى و مرا بدين و آئين خود رهنمونم ساختى ، و خود را شناساندى ، و همهء كارهايم را بكفايت و تثبيت فرمودى و انجام دادى ، و در نتيجه سختى بلا را از من گرداندى ، و گرفتارى قضا و قدر را از من بازداشتى ، و بدين ترتيب من جز نيكى از تو ياد نكنم ، و جز زياده بخشى از تو نديدم .
خدايا چه بسيار بلا و سختى را كه از من گرداندى و در ديگرى آنها را به من نماياندى ( و نشانم دادى ) و چه بسيار نعمتى كه ديدهام را بدان روشن كردى ، و چه بسيار كارهاى نيكى كه ( نسبت به من انجام داده و ) در پيش من دارى .
خدايا توئى كه در وقت ماندگى دعايم را اجابت كردى ، و توئى كه در وقت رسيدن اندوهها گرفتگى و غم را از من بر طرف كردى ، و توئى كه حق مرا از دشمنان بازستانى من تو را نيافته و نيابم كه هنگام دعا از من دور باشى ، و نه در وقتى كه از تو درخواست كنم نسبت به من خوددار و گرفته باشى ، و در وقتى كه تو را بخوانم از من روى بگردانى ، تو را اى خداى من چنان يافتم كه رفتارت با من پسنديده ، و خوش آزمايشت پيش من موجود ، و همهء كارهايت نسبت به من زيبا است ، ستايشت كند زبانم و خرد و اعضايم ، و تمامى آنچه را زمين از من بر خود گرفته ( و دارا هستم ) اى مولاى من از تو خواهم بدان نورت كه آن را از بزرگى خود جدا ساختى ، و از تو خواهم بدان نامت كه برترى گرفته ، كه بر من منت گذارده چنانم كنى كه لازمهء سپاسگزارى نعمتت را انجام دهم ، پروردگارا چه اندازه حريصم بر آنچه مرا از آن بر كنار كرده و بدورى آن وادارم كردى ، و اگر تو بپارسائى در دنيا و پرهيزكارى
الصحيفة العلوية والتحفة المرتضوية — صفحة 324
مساهمون: سيد هاشم رسولي محلاتى
ص٣٢٤