دعاى آن حضرت در ليلة الهرير « 1 » كه دعاى كرب ( ناميده شده ) است
خدايا محبوب من مگردان آنچه را تو ناخوش دارى ، و ناخوش مكن نزد من آنچه را تو خوش دارى ، خدايا به تو پناه برم از اينكه خشم تو مورد پسند من باشد يا پسند تو مورد خشم من باشد ، يا آنكه قضا و حكم تو را بازگردانم ، و يا از گفتارت تجاوز كنم ، يا خير خواهى دشمنان تو را كرده و در نتيجه از فرمان تو در مورد آنها تجاوز نمايم ، خدايا هر آن كردار و يا گفتارى كه مرا بخشنودى تو نزديك سازد و از خشم تو دورم گرداند مرا بدان وادار ، اى مهربانترين مهربانان .
خدايا از تو خواهم : زبانى گوياى بذكر ، و دلى سپاسگزار ، و يقين از روى صدق و درستى ، و ايمانى پاك و خالص ، و تنى فروتن ، و از دوستى خود به من روزى دار ، و ترس خود را در دلم درآر .
خدايا اگر به من مهرورزى كه به همان خوشگمانى كه ( نسبت ) به تو دارم رفتار كردهاى ، و اگر عذابم كنى بخاطر همان ستم و تجاوز و جنايتى است كه خود من بر خويشتن روا داشتهام ، و عذرى ندارم كه بدان عذر خواهى كنم ، و مكافاتى نيست كه آن را به حساب تو گذارم .
خدايا آنگاه كه أجل در رسد ، و روزها سپرى گردد ، و ( با تمام شدن عمر ) چارهاى جز ديدار تو نباشد منزلگاهى در بهشت براى من مقرر فرما ،
هامش
( 1 ) - هرير در لغت عرب بصداى زوزهء روباه و سگ و امثال آنها گويند ، و ليلة الهرير يكى از شبهاى جنك صفين بود كه جنگ سختى در آن شب ميان دو لشكر در گير شد و چون لشكريان صداهائى شبيه زوزهء ميكشيدند از اين جهت آن شب را ليلة الهرير گويند . و شبهاى ديگرى نيز در جنگهاى قبل از صفين به همين مناسبت بدين نام خوانده شده .