8643
من بذل النّوال قبل السّؤال فهو الكريم المحبوب .
هر كه بذل كند عطا را پيش از سؤال ، پس اوست كريم دوست داشته شده .
8644
من انفرد عن النّاس أنس « 1 » باللَّه سبحانه .
هر كه تنهائى گزيند از مردم انس بگيرد بخداى سبحانه .
8645
من استغنى عن النّاس أغناه اللَّه سبحانه .
هر كه بىنياز گردد از مردم توانگر گرداند أو را خداى سبحانه .
8646
من عمل بالحقّ مال اليه الخلق .
هر كه عمل كند بحقّ ، ميل كند بسوى أو خلق .
8647
من استعمل الرّفق استدرّ الرّزق .
هر كه كار فرمايد رفق ونرمى را ، روان سازد رزق وروزى را ، يعنى نرمى وهموارى كردن باعث روانى وافزونى روزى مىگردد .
8648
من وحّد اللَّه سبحانه لم يشبّهه بالخلق .
هر كه يگانه داند خداى سبحانه را تشبيه نكند أو را بخلق ، مراد به « يگانه دانستن خدا » اينست كه داند كه مثل أو ممكن نيست ، وظاهرست كه چنين كسى تشبيه نكند أو را بخلق ، زيرا كه هر چه شبيه بخلق باشد مثل أو باشد يا ممكن باشد .
8649
من وثق بقسم اللَّه لم يتّهمه في الرّزق .
هر كه اعتماد داشته باشد بر سوگند خدا متّهم ندارد أو را در روزى ، مراد اينست كه حقّ تعالى متكفّل روزى مردم شده وسوگند ياد كرده بر طبق آن ، پس هر كه را اعتماد باشد بر سوگند حقّ تعالى بايد كه أو را متّهم ندارد در آن ، واحتمال
هامش
( 1 ) در بعضي نسخ بجاى « أنس » : « استأنس » است كه آن هم بمعنى « أنس » ميباشد .