فرموده است آن حضرت عليه السّلام : )
5159
ذاكر اللّه سبحانه مجالسه .
ياد كنندهء خدا كه پاك است أو همنشين اوست ، يعنى بمنزلهء اينست كه همنشين باشد با أو سبحانه وتعالى .
5160
ذاكر اللّه مؤانسه .
ياد كنندهء خدا مؤانس اوست ، يعنى أو با حق تعالى بلاتشبيه بمنزلهء دو كساند كه با يكديگر انس گرفته باشند .
5161
ذكر اللّه نور الايمان .
ياد خدا نور ايمانست .
5162
ذكر اللّه مطردة « 1 » الشّيطان .
ياد خدا محلّ يا آلت راندن شيطان است ، يعنى بسبب آن شيطان رانده مىشود ودور مىگردد از آن ياد كننده .
هامش
( 1 ) شارح ( ره ) بر روى ميم « مطردة » زبر گذاشته وبزير آن زير وبر روى كلمه « معا » نوشته تا دليل باشد بر اين كه قرائت آن بهر دو وجه يعنى بفتح ميم وكسر آن هر دو درست است ، پس بنا بر وجه فتح اسم مكان خواهد بود وبنا بر كسر اسم آلت ، چنانكه از ترجمهء شارح ( ره ) نيز صريحا بر مىآيد وچنانكه در نظائرش نيز از قبيل مطهره ومكيده ومصيده ومرضاة تصريح كردهاند فراجع ان شئت ، وبنا بر فتح مىتوان مصدر ميمى نيز قرار داد .
ونظير اين است آنچه وارد شده در اين حديث كه در نهاية ومجمع البحرين نقل شده كه :
« التهجد مطردة الداء عن الجسد اى انها حالة من شأنها ابعاد الداء وهي مفعلة من الطرد يقال ، طرده إذا أخرجه عن بلده وطردت الرجل طردا إذا أبعدته فهو مطرود وطريد » .