از معصيت اين است كه با وجود خواهش بمعصيتي ورغبت در آن از سر خواهش خود بگذرد ومرتكب آن نگردد وظاهر است كه ترتب اجر وثواب بر هريك از آنها در وقتي است كه آن از براي رضاى حق تعالى وامتثال فرمان أو باشد مانند ساير عبادات .
3709
ان تصبروا ففي اللّه من كلّ مصيبة خلف .
اگر صبر كنيد پس در خدا است از هر مصيبتى جانشينى يعنى هر مصيبتى كه باشد چندان اجر وثواب بازاى آن بدهد كه جانشين آن باشد وعوض از آن تواند شد .
3710
ان تبذلوا أموالكم في جنب اللّه فانّ اللّه مسرع الخلف .
اگر بدهيد مالهاى خود را در راه خدا پس بدرستى كه خداشتابان خلف است يعنى عوض وجانشين آنچه را بذل نمائيد بزودى وشتاب بشما رساند .
3711
ان صبرت جرى عليك القلم وأنت مأجور وان جزعت جرى عليك القلم وأنت مازور .
اگر صبر كنى تو روان مىشود بر تو قلم وحال آنكه تو مزد داده شدهء واگر جزع وناشكيبائى كنى روان مىشود بر تو قلم وحال آنكه تو گنه كار باشى . مراد اين است كه آنچه قلم تقدير حق تعالى بآن روان شده هرگاه واقع شود آن واقع شده خواه صبر كنى تو وخواه جزع كنى وصبر تو باعث وقوع آن نشده وجزع تو باعث رفع آن نمىشود پس صبر وجزع را در آن اثرى نيست بغير اين كه صبر باعث اين شود كه آنچه قلم تقدير بآن روان شده واقع شده باشد وتو اجر وثواب داشته باشى در آن ، وجزع سبب اين شود كه آن واقع شده باشد وتو گنهكار باشى در آن . پس هر كه را عقلي باشد بايد كه اختيار صبر كند وراه جزع بخود ندهد ودر بعضي نسخهها بجاى « القلم » دوم « القدر » است وبنا بر اين ترجمه اين است كه : روان مىشود