[ حرف الف بلفظ « ايّاك » و « ايّاكم » ]
( از آنچه وارد شده از حكمتهاى أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب - بر أو باد درود - در حرف الف بلفظ « ايّاك » ) واين نيز داخل است در باب أمر وحذر فرمودن زيرا كه « ايّاك » نيز بمعنى امر بحذر است وتفاوت همين در لفظ است ، فرموده است آن حضرت عليه السلام :
2631
ايّاك وفعل القبيح فانّه يقبح ذكرك ويكثّر وزرك .
برتست كه بپرهيزى از كار قبيح يا از كردن قبيح ، پس بدرستى كه آن قبيح مىگرداند ذكر ترا ، وبسيار مىگرداند گناه ترا ، « قبيح مىگرداند ذكر ترا » يعنى باعث اين مىشود كه مردم ترا بزشتى ياد كنند .
2632
ايّاك والغيبة فانّها تمقّتك إلى اللّه والنّاس وتحبط اجرك .
برتست كه بپرهيزى از غيبت ، پس بدرستى كه آن دشمن مىگرداند ترا بسوى خدا ومردم وباطل ميكند اجر ترا ، يعنى در كارهاى خيرى كه كرده باشى .
2633
ايّاك والحرص فانّه شين الدّين وبئس القرين .
برتست دورى از حرص ، پس بدرستى كه آن عيب دينداريست وبد همنشينى است
2634
ايّاك والشّكّ فانّه يفسد الدّين ويبطل اليقين .
دورى كن از شك پس بدرستى كه آن فاسد ميكند دين را وباطل ميكند