ميلاد امام زمان ( عج ) و زوال دولت بنى اميه و بنى عباس
( 1 ) فرعون ، وقتى هلاكت خود و قومش را به دست مردى از بنى اسرائيل شنيد ، در جستجوى او بيست و چند هزار كودك را به قتل رسانيد . ولى به كسى كه بين او و قومش بود ، دست نيافت و هنگامى كه حضرت موسى - عليه السّلام - متولد شد ، كشتار كودكان ترك گرديد .
همين گونه بودند بنى اميه و بنى عباس ، آن هنگام كه شنيدند زوال سلطنتشان به دست قائم آل محمّد - عجّل اللَّه تعالى فرجه الشريف - است ، بر فرزندان اهل بيت شمشير كشيدند و آنان را كشتند و هنگامى كه صاحب الزمان - عليه السّلام - متولد شد ، كشتار را ترك كردند . و خدا اجازه نداد امرش به هيچ يك از ستمكاران آشكار گردد و او شيعيان را در شرق و غرب عالم كمك مىكند و آنان را حفظ مىنمايد .
بويژه در راه « سامرّا » چون مخالفين اطراف آن متعصب هستند و مؤمنان را اذيت و آزار مىدهند و آن حضرت پيوسته شرّ آنان را گاهى با هيبت خودش دفع مىكند و گاهى با تازيانه و گاهى با شمشير و اين چيزى است كه از معتمدين شنيده شده است ؛ چنانچه حضرت موسى - على نبيّنا و عليه السّلام - قبطىها را از بنى اسرائيل آشكارا و پنهان دفع مىكرد .
امام صادق - عليه السّلام - فرمود : در صاحب امر - عليه السّلام - سنّتهايى است از پيامبران ، سنّتى از « نوح » است و آن طول عمرش و ظهور دولتش و باز بودن دستش در از بين بردن دشمنانش مىباشد . و سنّتى از « موسى » كه مانند او از دشمنان مىگريزد . و سنّتى از « عيسى » كه در بارهء او مانند عيسى - عليه السّلام - سخنانى گفته مىشود . و سنّتى از « يوسف » كه مانند او در پرده است و ميان مردم مىباشد و مردم او را مىبينند ولى نمىشناسند . و سنّتى از « محمّد » - صلّى اللَّه عليه و آله - كه مانند او هدايت مىكند و به روش او مىرود و مانند او با شمشير قيام مىكند .
و سنّتى از « داود » - عليه السّلام - دارد كه مانند او با الهام قضاوت مىكند « 1 » .
هامش
( 1 ) بحار الانوار : 51 / 216 ، حديث 2 و 3 .