شوهرند ) مىباشد ، و آيهء اخير در سورهء مائده آيهء چهارم است كه به « * ( الْيَوْمَ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّباتُ ) * » آغاز مىشود ، و محصنات كه در آيهء اوّل ، ازدواج با آنها حرام شده غير از محصناتى باشند كه در آيهء دوّم ازدواج با آنها حلال است و غرض از ذكر خبر در اينجا اين است كه احصان در قرآن به اين دو معنى آمده است » .
( باب حقّ شوهر بر همسر دائمى خود )
4513 - محمّد بن مسلم گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : زنى به نزد رسول خدا صلَّى الله عليه و آله آمد و عرض كرد : يا رسول الله حقّ مرد بر زوجه اش چيست ؟ فرمود : آنكه او را فرمان ببرد و از نافرمانيش بپرهيزد و از مال شوهر ( بدون رضاى او ) چيزى به فقير ندهد ، و نيز بدون اجازهء او روزهء مستحبّى نگيرد ، و او را از كاميابى مانع نشود هر چند بر جهاز شترى سوار باشد ، و از خانه اش بدون رخصت وى خارج نشود كه اگر بدون اجازه از منزل بيرون رفت فرشتگان آسمان و فرشتگان زمين و فرشتگان غضب و رحمت همگى او را لعنت كنند تا به خانه اش باز گردد ، زن عرض كرد : اى پيامبر خدا حقّ چه كسى بر مرد افزونتر است ؟ فرمود : پدر و مادرش ، پرسيد :
چه كسى حقّش بر زن بيشتر است ؟ فرمود : شوهرش ، زن عرضكرد : همان مقدار كه من