شرح : « در اينكه در مدّت رضاع مادر به فرزند اوليتر از پدر است در ميان فقهاء ما اختلافى نيست در صورتى كه در دادن شير اجرتى نخواهد يا افزون نخواهد ، ولى پس از گذشتن مدّت رضاع كداميك به نگهدارى و حضانت طفل سزاوارترند اختلاف كرده چون اخبار آن نيز مختلف است پاره اى مادر را ترجيح داده و پاره اى پدر را و پاره اى مادر را تا هفت سال يا نه سال احقّ دانسته مادامى كه شوهر اختيار نكند ، و البتّه اين در مورديست كه طلاق واقع شود ، اما اگر يكى از والدين از دنيا برود ديگرى از همه كسان طفل به حضانت او سزاوارتر است چنان كه فقهاء عظام همگى بدان فتوا داده و عمل كردهاند » .
4502 - سليمان بن داود منقرى بواسطه حفص بن غياث يا ديگرى از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه گفت : از آن حضرت پرسيدم : مردى زوجهء خود را طلاق گفته و داراى فرزندى هستند كدام يك به نگهدارى فرزند سزاوارند ؟ فرمود :
مادر : مادامى كه شوهر نكرده است .
4503 - فضيل بن يسار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر زن آزادى كه با بنده اى تزويج كند و از آن بنده داراى فرزندانى شود او بفرزندان أحقّ و اولى است و آنان نيز آزادند ، و چنانچه مرد از بردگى آزاد شود آنگاه او بفرزندان نزديكتر از زوجه اش خواهد بود براى مقام پدرى .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 80
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٨٠