( آنچه سبب جواز فسخ عقد نكاح است )
4495 - عبد الرّحمن بن أبى عبد الله گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود :
چهار مورد است كه مرد ميتواند عقد زناشوئى خود را فسخ كند : 1 - زن مبتلا به مرض برص و پيسى باشد . 2 - مبتلا به بيمارى جذام باشد ، 3 - ديوانه باشد . 4 - رحمش داراى غدّه اى باشد كه مانع از كامگيرى شود ، و مرد در صورتى حقّ فسخ نكاح را در اين مورد دارد كه با زوجه دخول حاصل نشده باشد ، كه هر گاه دخول نموده باشد حقّ فسخ ساقط مىشود .
شرح : « مشهور هفت چيز را موجب خيار فسخ براى زوج مىدانند ، و كورى و عدم حيض و يكى بودن مخرج بول و غائط را مىافزايند بحسب رواياتى كه رسيده است و هر يك از اين عيوب را در صورتى موجب خيار ميدانند كه پيش از عقد نكاح بوده باشد نه آنكه پس از عقد پيدا شده باشد و در موجب بودن خيار اگر پس از عقد عيب پيدا شده باشد اختلاف دارند ، و اگر دخول پيش از حدوث عيب باشد آن را نيز موجب خيار ندانند ، و نيز بايد دانست كه خيار فسخ غير از طلاق است كه مرد بدون اين سببها باز ميتواند طلاق دهد » .
4496 - محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام پرسيد : مردى زنى را از خانواده اى خواستگارى كرد و پس از انجام عقد او را « اعور » يعنى از يك چشم كور يافت در حالى كه براى او توضيح نداده بودند كه آن زن معيوب است آيا ميتواند عقد را فسخ نمايد ؟ امام عليه السّلام فرمود : او را ردّ نكند و همانا فسخ نكاح در مورد ديوانگى و