بخشش رواست .
5324 - محمّد بن فضيل گويد : از امام هشتم عليه السّلام پرسيدم : دزدى بخانهء زنى حامله در آمد و بر وى افتاد و زن آنچه در شكم داشت سقط كرد ، پس زن بر مرد برجست و او را درجا كشت ، فرمود : خون آن دزد هدر است و ديه ندارد ، و بر عهدهء آن دزد مقتول ديهء برّهء ( بچّه ) اوست .
باب مسلمانى كه در بلاد شرك مسلمين او را ندانسته بكشند و امام خبر يابد
5325 - ابن أبى عمير از پاره اى يارانش از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه در بارهء مسلمانى كه در سرزمين شرك ميزيسته و مسلمين او را كشتهاند و سپس امام خبر يافته است ، فرمود : بجاى او رقبهء مسلمانى آزاد كند ، و اين حكم خداوند است عزّ و جلّ كه فرموده : * ( فَإِنْ كانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ ) * نساء : 92 ( و اگر مؤمن مقتول از مردمى است كه دشمن شمايند ( محاربند ) پس بايد بندهء مؤمنى را آزاد كند )