عضو دانند » .
5298 - جميل بن درّاج از يكتن از روات ما از يكى از دو امام باقر يا صادق عليهما السّلام روايت كرده كه در بارهء دندان كودك كه در اثر زدن شخصى به صورت او بيفتد و باز برويد فرمود : قصاص ندارد ، و مىبايد أرش بدهد ، و نيز در بارهء مردى كه دستش را بشكنند و التيام يابد فرمود : مجرم قصاص نميشود ، ليكن تاوان آن را بايد بپردازد و از جميل پرسيدند كه در دندان كودك و در شكستن دست أرش چقدر است ؟ گفت :
چيزى اندك و در آن روايتى نقل نكرد كه چقدر است .
شرح : « ديه هائى كه اندازهء آن در شرع معيّن نشده ، فقهاء آن را أرش گويند و گاهى حكومت نامند ، و در زمانهاى پيش تفاوت قيمت بندهء سالم و بنده اى كه داراى آن شكستگى و عيب بود ملاك قرار ميدادند و به همان نسبت در آزاد مىسنجيدند و ديه را معيّن ميكردند » .
5299 - عبد الله بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : انگشتان دست و پا در ديه مساويند و در دندان اگر آسيب ديد يك سال درنگ مىكنند ، و چنانچه بيفتد پانصد درهم ضارب بايد ديه پردازد ، و اگر نيفتاد ولى سياه شد ، ضارب دو ثلث ديه را غرامت مىكشد .
شرح : « ظاهرا دندانها را مساوى گفته است ، و دور نيست مراد از » سنّ «
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 522
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٥٢٢