اينكه اينها بدعت است ندارند ، چون مردم عامى بعنوان دين و سنّت با آن خو گرفتهاند و مخالف را كافر مىدانند ، همانطور كه قريب يك قرن بلكه بيش از يك قرن دشنام بأمير المؤمنين عليه السّلام را - العياذ با لله - جماعتى بسيار از مردم عامى و مقدّس مآب از مستحبّات و امور مقرّبهء بپروردگار مىدانستند و عمل مىكردند ، و كسى را قدرت جلوگيرى از آن نبود ، و اساسا بدعت يعنى دين سازى ، و بسيار ديده شده است كه هر بدعتى سنّت مسلَّمى را از ميان برده و خود جانشين آن گشته است ، و نتيجتا مردم را بسوى نفاق و شقاق و بدبختى و بىحرمتى كشانيده و در عالم آخرت بجهنّم موعود و آتش دوزخ تحويل داده است ، و هميشه كار شيطان لعين همين بوده كه از راه دين نادرست و بدعت مردم را از راه حقّ منحرف ساخته و بدرك و اصل گرداند » .
4955 - محمّد بن مسلم گويد امام باقر عليه السّلام فرمود : كمترين شرك آنست كه مردى در دين داراى رأيى باشد نوظهور كه مستند بكتاب و سنّت نباشد و روى آن با مردم دوستى و دشمنى بورزد .
4956 - ابو حمزه گويد : به امام باقر عليه السّلام عرض كردم : « كمترين دشمنى با اولياء خدا چيست ؟ فرمود : آنكه شخص مطلبى را بر آنان ( اولياء حقّ ) ببندد و روى آن ايستادگى كرده دوستى و دشمنى كند .
4957 - و امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : هر كس نزد صاحب بدعتى يعنى بدعتگزارى برود و او را احترام كند ، خود براى از ميان بردن اسلام كوشش نموده است ( يعنى با بدعتگزار كه تباه كننده آئين حقّ است همكارى نشان داده و او را بزرگ
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٩٩