مسكرات خود را سيراب مىكنند در هنگام مرگ تشنه از دنيا ميروند ، و روز رستاخيز تشنه از گور بر مىخيزند و بمحشر مىآيند و با لب تشنه بدوزخ وارد مىشوند .
4950 - فضيل بن يسار گويد : شنيدم امام باقر عليه السّلام مىفرمود : هر كس يك بار « مى » خورد و مست شود از آن ، نمازش تا چهل روز مقبول درگاه خداوند واقع نگردد ، و چنانچه نماز را ترك كند در آن أيّام عذابش دو چندان شود براى ترك نماز .
4951 - و در خبر ديگرى است كه : نمازش ميان آسمان و زمين معلَّق ماند ، چنانچه توبه كند از وى قبول گردد و رحمت خداوند به او باز گردد .
4952 - اسماعيل كاتب گويد : امام محمّد بن علىّ عليهما السّلام به مسجد الحرام وارد شد ، پاره اى از سادات گفتند : اى كاش كسى را نزد او فرستيم و از وى سؤال كند ، جوانى را فرستادند و نزد حضرت آمد ، و عرض كرد يا عمّ بزرگترين معاصى كدامست ؟ فرمود : شرب خمر ، جوان بازگشت و آنان را خبر داد ، گفتند : باز گرد و بپرس و اصرار كردند تا بازگشت و همان سؤال را تكرار كرد ، حضرت فرمود : اى برادرزاده مگر براى تو نگفتم شرب خمر است ، همانا ميگسارى مرد را بزنا و دزدى و قتل نفس
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 297
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٩٧