در خطبه اى كه در موضوع فدك ايراد فرمود : چنين گفت : « خدا را در ميان شما عهدى است كه بسوى شما از پيش فرستاده ( يعنى قرآن ) و بقيّه اى جانشين رسولش كه بر شما مردم گمارده است ( يعنى عترت ) كتاب خدا كه روشن است بينشهاى آن ، و آياتى كه نمايانست اسرار و حقايق آن ، و برهانى كه آشكار است ظواهر آن ، استماعش براى خلق هميشگى است ، و پيشوائى است كه بسوى بهشت ميكشد تابعين خود را ، پيروان خود را بسوى نجات ميبرد ، و در آن گزارش واضح حجّتهاى روشن خداوند است و بيانگر حرامهاى معيّن و منهيّات اوست ، و نيز توضيح دهندهء امور واجب و مستحب است كه به آن مردم را خوانده است ، و دستورات كلَّى كه از آن بسيارى از احكام فهميده مىشود ، و اذن و اجازه اى كه در پاره اى از امور مرحمت فرموده ، و قوانينى كه مسجّل كرده است ، و گزارش معجزاتى كه از پيمبران گذشته بوقوع پيوسته ، پس خداوند ايمان را براى پاككنندگى از شرك و بتپرستى مقرّر فرمود ، و نماز را براى دورى از كبر و نخوت ، و زكات را براى فراوانى و افزونى روزى دستور داد ، و روزه را براى آشكار شدن اخلاص شخص ، و حجّ را براى ترفيع يا تشديد و محكم ساختن ديانت و آئين ، و عدل را براى آرامش دلها ، و طاعت حقّ و قانون را براى انتظام يافتن امور مردم ، و امامت را براى يكپارچه كردن جمعيّت و عدم پراكندگى آنها ، و جهاد را سبب عزّت و شوكت اسلام ، و پايدارى را در مواقع سخت براى يارى و ظفر و غلبهء بر هدف ، و أمر بمعروف را
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 293
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٩٣