به اين آيه اشاره فرمود * ( ضَرَبَ الله مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ ) * ( خداوند مثال مىزند بندهء خريدارىشده اى كه بر هيچ چيز خود قادر نيست ) و فرمود : « شىء » در اينجا طلاق است .
4861 - ابو بصير اسدى گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : مردى كنيز خود را به مردى آزاد يا به بندهء ديگران ، تزويج كرده است ، فرمود : آن مرد نمىتواند ميان آن دو را جدا كند و كنيز را از شوهرش بگيرد ، و اگر كنيز را فروخت مشترى ميتواند او را از شوهرش بازستاند .
4862 - زراره گويد : از امام باقر عليه السّلام پرسيدم : برده اى بدون اجازهء مالكش با زنى ازدواج كرده ، فرمود : اختيار بدست مالك است اگر خواست اين تزويج را اجازه مىدهد و اگر نخواست از هم جدايشان مىكند ، عرض كردم - خداوند شما را بسلامت دارد - حكم بن عتيبه و ابراهيم نخعى و ياران آن دو مىگويند : اصل نكاح فاسد بوده و اجازهء سيّد و مالك آن را حلال نمىكند ، فرمود : برده معصيت مولايش را كرده نه معصيت خدا را ، پس هر گاه مولا اجازه دهد نكاح جايز مىشود .
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 245
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٢٤٥