خويش را طلاق سنّت دهد پيش از اينكه عدّه او بسر آيد ميتواند رجعت كند و با او بسر برد ، و چون عدّهء زن تمام شود ميان آن دو جدائى افتد و چنانچه بخواهد بزندگى با او ادامه دهد بايد از نو او را به عقد جديد و مهر معيّن بزوجيّت خود در آورد ، و شهادت زنان در طلاق فائده اى ندارد ، ( و حتما بايد در حضور دو شاهد عادل مرد باشد ) و كسى كه زوجهء خود را بسنّت طلاق گفته مخارج أيّام عدّهء زن و سكناى او بر او واجب است ، و در أيّام عدّه هر يك از زوجين فوت كنند ديگرى از او ارث ميبرد .
4751 - علىّ بن ابى حمزه گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : طلاقى صحيح نيست مگر طلاق سنّت ، زيرا عبد الله بن عمر زوجه اش را در يك مجلس واحد در حالى كه زن حائض بود طلاق گفت و سه بار صيغه آن را جارى كرد ، و رسول خدا صلَّى الله عليه و آله آن طلاق را باطل دانست و ردّ كرد ، و فرمود : هر چيز كه با كتاب خدا ناساز باشد بايد بكتاب باز گردد و همساز شود .
4752 - عبيد الله حلبى گويد : از امام صادق عليه السّلام پرسيدند : مردى بزوجهء خويش به شرط گفته است اگر همسرى جز تو اختيار كنم يا شبى را بىتو صبح كنم يا با ديگرى غير تو باشم تو مطلَّقه باشى ؟ فرمود : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله
من لا يحضره الفقيه ( فارسي ) — صفحة 181
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص١٨١