* ( وَيَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَيَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً ) * « ( نوح 10 - الى 12 ) ( از خداوندتان آمرزش طلبيد زيرا كه او پوزش پذير است و باران پى در پى براى شما همى فرستد ، و شما را بمال و فرزند مدد كند و شما را بوستانها دهد و آبهاى جارى .
ترجمهء دعا : « بار الها مرا تنها مگذار و تو بهترين وارثانى ، پروردگارا مرا فرزند از جانب خود عطا فرما تا در حيات من ولىّ من باشد و پس از مرگم برايم آمرزش طلبد ، و خداوندا او را از هر جهت كامل و سالم گردان ، و شيطان را در انعقاد نطفه اش دخالتى مده ، بار الها من از تو پوزش مىطلبم و بسوى تو بازمىگردم چرا كه تو خود آمرزنده و مهربانى » .
باب « رضاع » بمعنى شير دادن بطفل نوزاد
4661 - سماعة بن مهران گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مدّت زمانى كه لازم است نوزاد را با شير پرورش داد بيست و يك ماه است ، هر چه از اين مدت كم شود در حقّ كودك ستم شده است .
شرح : « در قرآن در سورهء بقره : 233 فرموده : * ( الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ ) * ( مادران دو حول كامل نوزادان خود را شير ميدهند ) و در آيهء ديگرى در سورهء احقاف 15 فرموده » * ( وَحَمْلُه وَفِصالُه ثَلاثُونَ شَهْراً ) * « ( مدّت حمل تا بازگيرى از شيرش سى ماه خواهد بود ) از اين دو آيهء شريفه چنين استفاده مىشود كه مراد از دو حول بيست و يك ماه است چون بطور عادى مدّت حمل نه ماه است و چون از سى ماه نه ماه كسر شود بيست و يك ماه باقى خواهد ماند ، و شايد ناروا نباشد اگر بگوئيم اطفالى كه شش ماهه به دنيا مىآيند مدّت شيرشان بايد دو سال تمام يعنى بيست و چهار