زينت پرهيزگاران بود در زهد و عفاف * زان خدا سجّاد و زين العابدين دادش لقب
آن شنيدستم كه در عهد وليعهدى ، هشام * رهسپار كعبه شد با مردم شام و حلب
خواست تا بوسد حجر را گشت مانع ازدحام * شد ز جمعيّت برون كاسايد از رنج و تعب
ديد ناگه صف ز هم بشكست و ماهى شد پديد * كافتاب از تابش صبح جمالش در عجب
ماه گرد كعبه مىگرديد و خلقى گرد ماه * سنگ را با بوسهاى سيراب كرد از لعل لب
چون هشام آن عزّت و قدر و جلال و جاه ديد * از شرار آتش كين و حسد شد ملتهب
زان ميان يك تن از او پرسيد اين آزاده كيست ؟ * كاين چنين بر دامن مطلوب زد دست طلب ؟
كرد در پاسخ تجاهل ، گفت : نشناسم كه كيست ؟ * زان تجاهلها كه بر اعجاز احمد ، بولهب
چون فرزدق آن سخندان گرامى از هشام * اين سخن بشنيد ، شد آشفته خاطر از غضب
گفت : گر نامش ندانى با تو گويد نام او * گر بپرسى خاك بطحا را وجب اندر وجب
از زمين و آسمان و آفتاب و مشترى * زهره و پروين و ماه و كهكشان و ذوذنب « 1 »
هامش
( 1 ) - ذوذنب : ستارهء دنبالهدار .